Soneto Avanço automático
“ Amor de dar”
Tu és a rosa e tua ausência espinho Que minh`alma feriu e fez sangrar
E é dessa dor que eu, hoje a chorar, Te falo, quando cruzas meu caminho…
A rosa permanece: é uma criança, É um sorriso e uma palavra amiga,
É um perfume intenso que me obriga A manter com o mundo uma aliança.
A rosa permanece mesmo ainda Quando perdida em mim vou naufragar E a negra solidão me faz ninguém…
Nos outros reconheço a tua vinda E entrego aquele Amor todo p`ra dar Que nos deixaste um dia, ó minha Mãe!
André Rieu “ Snow white”
Poema e Formatação de  Maria de Aguiar Marçalo
 
 
 
De kleuren van deze roos  kunnen met de pracht van de ondergaande zon vergeleken worden. Da Maria Inês com Amor

\"Amor de dar\"