- Zeus é o líder dos deuses e deus do céu e do trovo. Filho de Cronos e Rea, salvou-se de ser devorado pelo pai. - Afrodita é a deusa do amor e da beleza, nascida da espuma do mar. Ganhou a maçã de ouro no julgamento de Paris. - Atenea é deusa da sabedoria e padroeira de Atenas, onde se construíram templos em sua honra. Nasceu da cabeça de Zeus.

1. -mitoloxía grega

2. Zeus. Na mitoloxía grega Zeus (en lingua grega Ζεύς), Zeús Kroniōn («descendente de Crono ») ou Dias (Δίας, «rei divino») é o líder dos deuses e o deus do ceo e mais do trono. Deus supremo da relixión grega, Zeus, Xúpiter para os romanos, é fillo de Cronos e de Rea , pai dos deuses e dos homes. Cronos tiña o costume de devorar a tódolos seus fillos que lle daba a súa muller, quen ao estar embarazada de Zeus ideou, para salvalo, fuxiu a Creta , onde tivo o seu fillo e retornou ao Olimpo , simulando alí un segundo parto Tanto a palabra grega Zeus como a latina Iúpiter (Xúpiter) proveñen do Pai dos Ceos indoeuropeo , o deus Dyau Pitar [ Cómpre referencia ].

3. Afrodita. Afrodita . Deusa grega do amor e da beleza. Afrodita/Venus É a deusa do amor. Nacida da escuma do mar de Chipre fecundado polos xenitais do Ceo/Urano, botado polo seu fillo Crono/Saturo despois de castralo. Afrodita é a “Amante da sonrisa”,”trenzadora de enganos”. Durante o xuízo de Paris, nada puido a maxestade da deusa Hera nin a belicosidade de Atenea fronte á súa seductora beleza. Foi a protectora de Paris e de Troia, e logo do heroe latino Eneas, o fillo de Anquines e fundador simbólico de Roma. É tamén a fecundidade na natureza vexetal e animal. A lasciva pomba é unha ave. O seu fillo é Eros -o latino Cupido -caprichoso frecheiro de dous dardos: un para os amores felices, e o outro para os desgrazados. Segundo Hesíodo foi formada coa escuma do mar. Paris concedeulle a mazá de ouro como premio á fermosura, en competencia con Hera e Atenea .

4. Atenea. Atenea é a filla de Zeus e de Metis , chamada posteriormente polos romanos Minerva . É unha das seis deusas principais do panteón grego clásico. Deusa da sabedoría, gardiá da xustiza e das leis. Aínda que é unha deusa virxe actúa como nai adoptiva de heroes como Perseo e Teseo , e é adorada desde moi antigo como patroa de Atenas , onde se construíu o Partenón , o Erecteión e os Propileos para adorala. Nos mitos clásicos nunca tivo consorte ou amante, e por iso a miúdo era coñecida como Atenea Partenos ("virxe"). Represéntase coa armadura hoplítica, é dicir, coa lanza, o casco e a éxida (especie de coraza de pel de cabra). Na éxide hai representada a cabeza da Gorgona Medusa , que lle dera Perseo . O seu nacemento foi accidentado, pois Zeus , tras deixar preñada a Metis, e para evitar os ciumes da súa esposa Hera, cómea. Coa paso do tempo sae da súa cabeza

5. Dionisio. Dionisio é o deus do Viño. Inspirador da tolemia Ritual e do éxtasis. É un persoaxe importante na mitoloxía grega, Inda qe alguns oríxenes xeográficos sobre o seu culto son descoñecidos Case tódalas traxedias se representan como extranxeiro. É tamén coñecido como Baco, tamen coñecido como liberador( por liberar a Alguén do seu ser normal ) mediante a tolemia do viño ou o extasis .

6. Apolo Deus da mitoloxía grega , deus do Sol e de tódalas artes en xeral. Fillo de Zeus e de Latona , naceu na illa de Delos . Asentouse no santuario de Delfos , tras dar morte a serpe Pitón, e estableceu alí o seu principal oráculo como deus da adiviñación e a mántica . É tamén o deus da música , a medicina e a poesía e como tal preside o coro das nove Musas, que viven no monte Helicón . A súa beleza era extraordinaria, aínda que ningún mortal o vira nunca, xa que a luz que desprendía deixaba cego a quen o mirara. É tamén o nome que recibeu misión da NASA que levou ó home á Lúa ( Mission Apollo ).

7. Hermes Hermes é o deus mensaxeiro, o que anuncia as noticias, o protector dos camiños e guía do viaxeiro. Fillo de Zeus e de Maia , sendo aínda moi neno xa deixou sentir o espírito inquedo e aventureiro: co caparazón dunha tartaruga inventou a lira e cambioulla ao seu irmán Apolo (a quen astutamente lle roubara o seu gando) polo caduceo ou bastón da concordia. Protector do comercio e do que pacta en tratos, pasa por ser o inventor das pesas e medidas nas transaccións comerciais.

8. Poseidón Na Mitoloxía grega , Poseidon asume o estatuto de Deus Supremo do Mar, coñecido polos romanos como Neptuno , e polos etruscos por Nethuns. Como fillo de Cronos e Rhea é un dos principais Deuses do Olimpo e de acordo con certas tradicións unhas veces aparece como irmán máis vello ou máis novo que Zeus . Primordialmente Zeus obrigou a seu pai Cronus a regurxitar e restablecer a vida aos fillos que este sistematicamente engolia, e entre os salvos está Poseidon, explicando así Zeus como o irmán máis novo. Máis tarde coa gradual aparición xenealóxica das divindades e os seus dereitos de nacemento, Zeus vaise establecendo no folclore helénico como fillo máis vello

9. Ares. Na mitoloxía grega , Ares (en grego Ἂρης, "home", "varón", "conflito") era o deus da guerra, fillo de Zeus e Hera e un dos deuses olímpicos . Os romanos chamábano Marte . Cando Halirrotio violou a Alcipe , filla de Ares e Agraulo , Ares matouno, polo que foi levado a xuízo: o primeiro xuízo por asasinato da historia. Foi absolto. Entre os seus compañeiros estaban a súa irmá Eris , os seus fillos Fobos e Deimos e Enio . A Ares acompañábao un séquito que incluía a Dor, o Pánico, a Fame e o Esquecemento. A pesar de ser inmortal, era moi sensíbel á dor e acudía correndo onda o seu pai, Zeus , cada vez que era ferido. Foi adorado principalmente en Tracia .

10. Hera É a lexítima esposa de Zeus , malhumorada raiña do Olimpo . Protectora do matrimonio, é envidiosa e as veces celosa -dende logo, con motivos- do seu donxoánesco marido. Nunca perdoou o pastor troiano Paris que pospuxera a sua beleza á de Afrodita no famoso Xuízo de Paris. Odia as mulleres amada polo o seu marido e os fillos que delas tivo: ben o sufriu Heracles nos seus Doce Traballos. Era filla de rea e cronos e foi entregada o nacer por unh profecida que decía Qe un dos seus fillos o destronaria.

11. Hades Hades, o meu nome romano è plutón, o deus do inferno. Meu pai é Cronos, miña nai é Rea e meus irmáns, como xa sabedes, son Zeus e Poseidón. Como o meus irmáns e máis eu conseguimos a vitoria sobre os nosos tíos os titáns na titonomaquia, repartimos entre nós o dominio do mundo: o ceo para Zeus, o mar para Poseidón e o inframundo para min. O meu reino esta dividido en dúas rexiones: o Érebo, por onde os mortos pasaban diretamente despois da morte, e Tártaro , a rexión mas profunda, onde os titáns estan presos. Era un sitio infeliz, habitado por sombras e outras cousas máis. Habia un río que separaba o mundo subterráneo, do mundo superior e o meu amigo Caronte, o vello barqueiro, se encargaba de transportar as almas dos mortos através das augas.