O slideshow foi denunciado.
Seu SlideShare está sendo baixado. ×

technologie chowu i hodowli pstrąga tęczowego

Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Carregando em…3
×

Confira estes a seguir

1 de 46 Anúncio
Anúncio

Mais Conteúdo rRelacionado

Anúncio

Mais recentes (20)

technologie chowu i hodowli pstrąga tęczowego

  1. 1. TESTOWANIE TECHNOLOGII PRODUKCJI PSTRĄGA STOSOWANYCH W POLSCE W ŚWIETLE ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) NR 710/2009 – ŚRODOWISKOWA I PROZDROWOTNA OPTYMALIZACJA PRODUKCJI 01. 03. 2014 r. – Darłowo
  2. 2. TECHNOLOGIE CHOWU I HODOWLI PSTRĄGA TĘCZOWEGO A KSZTAŁTOWANIE SIĘ MECHANIZMÓW ODPORNOŚCI Elżbieta Terech-Majewska Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
  3. 3. Czynniki biologiczne  Wirusy, bakterie, grzyby, pasożyty  Zagrożenie jest skorelowane: głównie ze zmianami w środowisku, brakiem kontroli, brakiem higieny  w warunkach hodowlanych ułatwionym kontaktem ryb i możliwością bezpośredniego przenoszenia tych czynników
  4. 4. Zakres badań  Badania kliniczne i anatomopatologiczne  bakteriologiczne i wirusologiczne  immunologiczne i biochemiczne  Każdorazowo zastosowano premedykację przed rozpoczęciem badań  zanurzenie w roztworze Propiscinu (IRS) w stężeniu 1 ml preparatu/litr wody
  5. 5.  We wszystkich gospodarstwach o systemie OOH i RAS izolowano głównie saprofityczną, warunkowo chorobotwórczą florę bakteryjną,  Aeromonas sp. i Pseudomonas sp., występującą w wodach otwartych, na powłokach zewnętrznych ryb hodowlanych i wolnożyjących.  W gospodarstwie 3-OOH u ryb S i D oraz 2-RAS u ryb S i D stwierdzono na wiosnę 2012 r. obecność bakterii Aeromonas salmonicida, które są czynnikiem etiologicznym furunkulozy u ryb łososiowatych.  Ogółem izolowano 16 rodzajów czynników bakteryjnych  częstotliwość izolowania była zróżnicowana w zależności od rodzajów gospodarstw.  W próbkach z gospodarstw w systemach RAS nie stwierdzono Vibrio fluvialis, natomiast w OOH nie stwierdzono Pasteurella pneumotropica. WYNIKI
  6. 6.  W Polsce największe znaczenie w patologii ryb hodowlanych mają mezolfilne, ruchliwe bakterie Aeromonas sp. (grupa fenotypowa Aer. hydrophila complex, Aer. sobria complex), psychrofilne Aer. salmonicida, różne gatunki Pseudomonas sp. i Flavobacterium sp., Shewanella putrefaciens, Yersinia ruckeri  W ostatnich latach notowane są przypadki zakażeń Acinetobacter sp., Citrobacter freundi, Hafnia alvei, Mycobacterium sp., Lactococcus sp., Pseudomonas chlororaphis, Streptococcus sp.
  7. 7. Badania wirusologiczne  Prowadzono w kierunku VHS, IHN, IPN i Herpes SAlHV-2.  Materiał do badań stanowiły wycinki skrzeli, nerki, śledziony, wątroby oraz mózgu, które pobierano jałowo do pojemników transportowych i przetrzymywano w stanie zamrożenia (-20 C).  Izolację wirusów prowadzono metodami biologicznymi, a identyfikację (materiału genetycznego) wirusów wykonywano metodami molekularnymi PCR i Nested-PCR wg procedur stosowanych w ZPiIR IRS i zalecanych przez laboratoria referencyjne.
  8. 8.  Dla oceny sprawności układu immunologicznego wybrano te wskaźniki, które umożliwiają ocenę naturalnych procesów, istotnych dla obrony przed szkodliwymi czynnikami środowiska
  9. 9. Ocena poziomu nieswoistej odporności humoralnej  aktywność lizozymu w surowicy z użyciem bakterii Micrococcus lysodeikticus  poziom białka całkowitego w surowicy metodą biuretową przy zastosowaniu zestawu Diagnostic Kits – Protein Total Reagents (Sigma)  poziom gamma-globulin z użyciem metody biuretowej (zestaw Diagnostic Kits – Protein Total Reagents - Sigma) oraz glikolu polietylenowego 10000 (Sigma)  poziom ceruloplazminy  białek ostrej fazy  kortyzolu  laktoferyny
  10. 10. Oceny poziomu nieswoistej odporności komórkowej  RBA (Respiratory Burst Activity) – zdolność do wewnątrzkomórkowego wybuchu tlenowego, izolowanych z krwi oraz ze śledziony leukocytów, zawieszanych w gradiencie Gradisol G (Polfa), oznaczono za pomocą metody spektrofotometrycznej po stymulacji komórek PMA (Phorbol Myristate Acetate),  PKA (Potential Killing Activity) – aktywność bójcza fagocytów krwi oraz makrofagów izolowanych ze śledziony zawieszanych w gradiencie Gradisol G (Polfa), oznaczano przy użyciu metody spektrofotometrycznej, po stymulacji komórek bakteriami Aeromonas hydrophila,  LyP - odpowiedź proliferacyjna limfocytów T (LyTP) stymulowanych konkanawaliną A (ConA, Sigma) oraz limfocytów B (LyBP) stymulowanych lipopolisacharydem (LPS) przy użyciu metody MTT, limfocyty krwi oraz ze śledziony izolowano po wirowaniu komórek w gradiencie Gradisol L (Polfa).
  11. 11. Na odporność nieswoistą wpływa  temperatura- wzrastająca wpływa na wzrost poziomu lizozymu w surowicy, koncentrację IgM, a także ekspresję molekuł i cytokin;  długość dnia świetlnego i pora roku - wzrost poziomu lizozymu i IgM w surowicy (wiosna);  stres- czynniki stresogenne, t.j. zanieczyszczenie środowiska, stopień natlenienia wody, nadmierne zagęszczenie ryb, transport, a nawet obsługa.
  12. 12.  Najwyższy potencjał odporności komórkowej  i humoralnej stwierdzono w gospodarstwie  1-OOH we wszystkich okresach badawczych zarówno w 2011 r. jak i 2012 r.
  13. 13. 0 10 20 30 40 50 60 70 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 Lizozymmg/l Terminy pobrań Aktywność lizozymu w różnych pobraniach u ryb z Gr S i Gr D w gosp. OOH 1 Gr S Gr D 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 100 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 Poziom ceruloplazminy(IU) Terminy pobrań Aktywnosć ceruloplazminy w różnych pobraniach próbek u ryb z Gr S i Gr D w gosp. OOH 1 Gr S Gr D
  14. 14. 3-OOH i 3-RAS  Statystycznie istotne obniżenie aktywności komórkowych mechanizmów obronnych  u ryb D i S w dwóch gospodarstwach  3-OOH i 3-RAS, gdzie stwierdzono w 2011 r. w dwóch okresach badawczych obecność wirusa IPN
  15. 15. IPN  ma silne działanie obniżające aktywność fagocytów krwi i makrofagów oraz limfocytów T i B, czego wynikiem jest obserwowane obniżenie aktywności lizozymu.
  16. 16. 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 Lizozymmg/l Terminy pobrań Aktywność lizozymu w różnych pobraniach od ryb w Gr S i Gr D z gosp. OOH 3 Gr S Gr D 0 5 10 15 20 25 30 35 40 45 50 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 Lizozymmg/l Terminy pobrań Aktywność lizozymu w róznych pobraniach od ryb z Gr S i Gr D w gosp. RAS 3 GR S GR D
  17. 17. 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 POziom ceruloplazminy(IU) Terminy pobrań Aktywność ceruloplazminy w róznych pobraniach od ryb z Gr S i Gr D w gosp. OOH 3 Gr S Gr D 0 10 20 30 40 50 60 70 80 90 11.2010 05-06.2011 10-11.2011 05-06.2012 Ceruloplazmina(IU) Terminy pobrań Aktywnośc ceruloplazminy w różnych pobraniach od ryb z Gr S i Gr D w gosp. RAS 3 Gr S Gr D
  18. 18.  W okresie wiosennym 2011 roku statystycznie istotny wzrost aktywności ceruloplazminy, białka ostrej fazy, co jednoznacznie wskazuje  na aktywację hepatocytów związaną z infekcją wirusową  Poziom białka całkowitego oraz Ig był zbliżony zarówno u ryb z gospodarstw OOH jak RAS  Jedynie obserwowano statystycznie istotny spadek białka całkowitego w okresie badań jesiennych u ryb z gospodarstw 3-OOH i 3- RAS, gdzie stwierdzono obecność wirusa IPN
  19. 19.  Na podstawie uzyskanych wyników badań nie stwierdzono istotnych różnic w parametrach nieswoistej odporności komórkowej i humoralnej u pstrągów tęczowych pochodzących ze zróżnicowanych systemów chowu OOH i RAS,  Wysoki potencjał odporności przeciwzakaźnej nie pozwalał na pojawienie się objawów chorobowych u badanych ryb.  Stwierdzenie obecności wirusa IPN pozwoliło na obiektywną ocenę jego wpływu na komórkowe i humoralne mechanizmy obronne w gospodarstwach o odmiennych systemach chowu.
  20. 20. Birnaviridae Aquabirnavirus, wirus zakaźnej martwicy trzustki Infectious pancreatis necrosis - IPN  izolowany jest od 33 rodzin ryb, 11 gatunków mięczaków, 4 rodzin skorupiaków;  powszechne jest nosicielstwo;  pierwsza izolacja w 1960 r. w USA (1941 r.);  Chorobę stwierdza się w USA, Kanadzie, w krajach Płn. i Płd. Europy (Norwegia, Szkocja, Hiszpania, Grecja, Turcja, także Polska), w krajach Płd. Ameryki (Meksyk, Chile), a także w Japonii.
  21. 21. Antychowicz 2008 - badania prowadzone w PIWet-PIB w Puławach
  22. 22. Gatunki ryb wrażliwe na IPNV:  pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss);  pstrąg źródlany (Salmo fontinalis);  pstrąg potokowy (Salmo trutta morpha fario L.);  łosoś bałtycki (Salmo salar);  troć wędrowna (Salmo trutta m. trutta). Inne gatunki to: halibut, węgorz, danio * danio pręgowane , a także małże i skorupiaki.
  23. 23. Birnaviridae Budowa wirionu Birnavirusa:  kwas nukleinowy w formie dsRNA;  kapsyd białkowy;  nie posiadają otoczki.  Wirion ma kształt kulisty i wykazuje symetrię ikozaedralną, tzw. T13;  Średnica cząsteczki wirusa wynosi 60 nm.
  24. 24. Funkcje białek wirusowych  Część A genomu (większa 3092 pz) - koduje 4 białka VP2, VP3, VP4 (NS), VP5  Część B genomu (mniejsza 2784 pz) koduje cząstkę VP1  VP1 jest największym białkiem wirusa, polimeraza, nie jest związana z wirulencją.  VP-2 jest białkiem głównego kapsydu białkowego, to antygen grupowo swoisty. VP-2 i VP-3 są ze sobą związane. Nie posiadają one epitopów wiążących przeciwciała na IPNV.  VP4 czyli NS (non structure) funkcjonuje jako koenzym współgrający z enzymami komórki gospodarza, co służy namnożeniu wirusa.  VP 5 białko antyapoptotyczne.
  25. 25. Wirus jest bardzo trudny do sklasyfikowania  genotyp nie równa się serotypowi,  niepatogenne serotypy IPNV mogą być serologicznie identyczne z formami patogennymi (w testach SN)  Od 1988 r., uznaje się 3 serogrupy (A-C) wraz ze swoimi serotypami,  Grupa I (A) obejmuje wirusy patogenne dla ryb (9 serotypów A1-A9) Sp, Ab, He, Te, Can1, Can2, Can3, Jasper, VR-299, są od siebie dość odległe serologicznie.  Grupa II (B) tzw. TV- od Tellina virus, od mięczaka Tellina tennis dotyczy mięczaków.  Grupa III (C) to wszystkie wirusy IPN - podobne
  26. 26.  Udało się wydzielić 6 genogrup i przyporządkować je pochodzeniu geograficznemu oraz klasyfikacji serologicznej  Stwierdza się duże zróżnicowanie i zmienność w budowie antygenowej, zjadliwości oraz patogenności badanych szczepów wirusa IPN  Budowa molekularna zmienia się, genom ulega mutacjom, co także determinuje cechy patogenności
  27. 27. Źródła zakażenia wirusem IPN:  Woda – główny wektor  Ptaki wodne: wykazano, że wirus IPN może być przenoszony na pazurach i dziobach ptaków oraz za pośrednictwem upuszczonych przez nie zakażonych ryb;  Ssaki wodne, a także inne, które współprzebywają w gospodarstwie;  Kał ptaków (IPNV jest oporny na działanie niskich pH);  Zaschnięty śluz ryb, którym pokryty jest sprzęt rybacki.
  28. 28. Źródła zakażenia wirusem IPN  Produkty płciowe IPNV może się znajdować na zewnątrz lub wewnątrz komórek płciowych , u pstrąga tęczowego i źródlanego jest potwierdzony mechanizm (u pstrąga tęczowego także w nasieniu),  Wydzieliny wyrostków pylorycznych, trzustki oraz nerki (wydalany do środowiska),  Wirus IPN jest uwalniany do środowiska po rozkładzie zwłok śniętych ryb,  IPNV przeżywa w leukocytach krwi i w nerce (ochrona przed niszczeniem przez UI gospodarza.
  29. 29. IPNV jest stabilny i bardzo oporny na warunki środowiskowe:  W temp. 20 ºC może przetrwać w wodzie maksymalnie 3 miesiące  W temp. 10 ºC do 231 dni, (słonej także)  Oporny na wysuszenie: w temp. między 4 ºC a 20 ºC wysuszone i przetrzymywane w laboratorium próbki wirusa wykazywały właściwości zakaźne ponad 20 dni  Szczególnie długo przeżywa w rybach, np. w martwym pstrągu w temp. -20 ºC zachowuje właściwości infekcyjne ponad dwa lata
  30. 30. Objawy IPN:  korkociągowe ruchy w czasie pływania  wytrzeszcz gałek ocznych  obrzęk jamy brzusznej  bladość skrzeli  wybroczyny w trzustce  obrzęk okolicy odbytu  nitkowaty galaretowaty kal  nieprawidłowe stężenie chlorków we krwi  zmiany martwicze trzustki i jelita  martwica wątroby (narybek słodkowodny)
  31. 31. Patogeneza  Wirus wnika do organizmu przez układ pokarmowy, - „lubi” kwaśne pH (pierwotne miejsce namnażania wirusa,  stany zapalne, od nieżytu do krwotocznego zapalenia jelit i martwicy.  Wybroczyny lub rozległe przekrwienia w okolicy odźwiernika i wyrostków pylorycznych.  Wirus wędruje z krwią do nerki, trzustki oraz mięśni.  Apoptoza, z wyjątkiem trzustki,  hamując apoptozę w trzustce, wirus zyskuje czas na namnożenie się, po namnożeniu wirusa rozwija się wywołana apoptozą martwica narządu.
  32. 32.  Wirus może przebywać w komórkach leukocytarnych, a szczególnie w makrofagach różnych narządów (śledziony, nerki), które chronią go przed mechanizmami obronnymi gospodarza.  Często wirus IPN replikuje się w leukocytach krążących. Jest to wtedy infekcja przetrwała.  Taki wirus często też ma odmienne właściwości antygenowe niż typowy IPNV. Dzieje się tak, ponieważ tylko pewna subpopulacja leukocytów jest zakażona wirusem i tylko tam wirus się namnaża.  Daje to nietypowe objawy u ryb 3-4 letnich.  Aktualnie obserwuje się tendencje do bezobjawowych infekcji IPNV.
  33. 33.  Aktualnie wirus IPN jest diagnozowany na zlecenie hodowcy lub lekarza prowadzącego, nie podlega obowiązkowi monitorowania, a zatem urzędowego diagnozowania realizowanych w ramach programów nadzoru.
  34. 34. Rezultat amplifikacji fragmentu genu VP2 (cDNA): RT PCR M − marker GeneRuler 100bp DNA Ladder Plus firmy Fermentas; składa się on z 14 oczyszczonych chromatograficznie fragmentów DNA o następujących długościach (w parach zasad): 3000, 2000, 1500, 1200, 1000, 900, 800, 700, 600, 500, 400, 300, 200, 100; P − kontrola pozytywna; N − kontrola negatywna; 23-28 − numery kolejnych prób; (1×) − stężenie cDNA użyte w przypadku pierwszej amplifikacji; (2×) − stężenie cDNA dwukrotnie większe niż w przypadku pierwszej amplifikacji. M P N (1 ) (2 )M P N 23 24 25 26 27 28 Produkt długości 206 par zasad
  35. 35. U ryb wędrujących IPNV stanowi duże zagrożenie  IPN dodatnie smolty wykazują 5x większą śmiertelność niż IPN - ujemne smolty, po zasiedleniu środowiska morskiego, sną krótko po zmianie
  36. 36. Istnieje możliwość szczepień!  US Patent 6274147 - Method for generating nonpathogenic infectious pancreatic necrosis virus (IPNV) from synthetic RNA transcripts  US Patent Issued on August 14, 2001 Estimated Patent Expiration Date: March 31, 2019
  37. 37. Zwalczanie  Usuwanie wirusa z powierzchni gamet poprzez stosowanie środków biobójczych, daje możliwość stosowania profilaktyki i bioasekuracji  Przenoszenie wirusa wewnątrz gamet wymusza konieczność kontroli ryb w kierunku nosicielstwa (u tarlaków)  Aktualnie obserwuje się tendencje do bezobjawowych infekcji IPNV, wirusa należy diagnozować najefektywniejszymi metodami  Ryby mogą być nosicielami przez całe życie
  38. 38.  Duże straty bezpośrednie, od kilku procent do około 100% (u narybku)  Wielkość śnięć jest uzależniona od gatunku i wieku ryby, warunków higienicznych, od stopnia zjadliwości patogennego szczepu wirusa.  Równie istotne dla efektów hodowli jest immunosupresyjne działanie wirusa na funkcje układu odpornościowego, co sprzyja wtórnym infekcjom bakteryjnym.
  39. 39. Dziękuję za uwagę!

×