O slideshow foi denunciado.
Utilizamos seu perfil e dados de atividades no LinkedIn para personalizar e exibir anúncios mais relevantes. Altere suas preferências de anúncios quando desejar.

Symbolism in poetry a presentation

Symbolism in poetry a presentation

  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Symbolism in poetry a presentation

  1. 1. Παράδοση και μοντερνισμός στην ποίηση
  2. 2.  Ρεύμα: Χαρακτηρίζει μία τάση, κυρίαρχη ή όχι, η οποία εμφανίστηκε κάποια στιγμή και όχι μία οργανωμένη ομάδα καλλιτεχνών. Δεν υπάρχει το στοιχείο της συνειδητής κοινής δράσης από μία ομάδα ανθρώπων. Συγγενικός όρος θεωρείται αυτός της «περιόδου».  Σχολή: Ορισμένος αριθμός ανθρώπων που δρουν και δημιουργούν συνειδητά ως οργανωμένη ομάδα. Τους συνδέουν μεταξύ τους συνήθως τα στοιχεία της ηλικίας, κοινών εμπειριών και κοινών απόψεων πάνω στα ζητήματα της τέχνης και όχι μόνο. Με το ίδιο περίπου νόημα χρησιμοποιείται και ο όρος «γενιά».
  3. 3. Ο Συμβολισμός αποτελεί καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, γαλλικής προέλευσης. Ο όρος προέρχεται από τη λέξη σύμβολο. Αναπτύχθηκε κυρίως στην ποίηση, ωστόσο συναντάται και στις εικαστικές τέχνες. Henri Fantin-Latour, Στο τραπέζι, 1872. Στον πίνακα εμφανίζονται πρωτοπόροι ποιητές του Συμβολισμού : Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, Léon Valade, Ernest d'Hervilly and Camille Pelletan, Pierre Elzéar, Emile Blémont, και Jean Aicard
  4. 4. Μπορούμε να ορίσουμε το Συμβολισμό ως την τέχνη που εκφράζει ιδέες και συναισθήματα όχι όμως με την άμεση περιγραφή τους ούτε προσδιορίζοντάς τα με φανερές παρομοιώσεις ή με συγκεκριμένες εικόνες, αλλά με την υποβολή αυτών των ιδεών και συναισθημάτων, με την ανασύνταξή τους στο νου του αναγνώστη, ανασύνταξη που χρησιμοποιεί σύμβολα που δεν επεξηγούνται. Γκουστάβ Κλιμτ, Ιουδήθ ΙΙ (1909)
  5. 5. Αυτή όμως είναι μια μόνο όψη του συμβολισμού, η προσωπική όψη, θα λέγαμε, που παραμένει στο ανθρώπινο επίπεδο. Υπάρχει μια δεύτερη όψη που συχνά ονομάζεται «υπερβατικός Συμβολισμός», στην οποία συγκεκριμένες εικόνες χρησιμοποιούνται όχι ως σύμβολα των προσωπικών σκέψεων και συναισθημάτων του ποιητή αλλά ως σύμβολα ενός ιδεατού κόσμου, απέραντου και γενικού, του οποίου ατελή μόνο απεικόνιση αποτελεί η πραγματικότητα.
  6. 6. Μπορούμε τελικά να πούμε ότι ο Συμβολισμός ήταν μια προσπάθεια να διεισδύσει μέσα και πέρα από την πραγματικότητα σ' έναν κόσμο ιδεών, είτε των ιδεών και των συναισθημάτων του ίδιου του ποιητή, είτε των Iδεών με την πλατωνική σημασία που αποτελούν έναν τέλειο υπερφυσικό κόσμο στον οποίο αποβλέπει ο άνθρωπος. Με σκοπό να προχωρήσει πέρα από την επιφάνεια της πραγματικότητας γίνεται συχνά μια συγχώνευση των εικόνων, ένα είδος στερεοσκοπικής εντύπωσης, ώστε να δοθεί μια τρίτη διάσταση. Οιδίπους και Σφίγγα, έργο του Γκουστάβ Μορώ (1864)
  7. 7. Ο γαλλικός συμβολισμός γεννήθηκε σε μεγάλο βαθμό ως μια αντίδραση απέναντι στον Παρνασσισμός, τον Νατουραλισμό και τον Ρεαλισμό, ρεύματα που προηγήθηκαν χρονικά και που προσπάθησαν να συλλάβουν την πραγματικότητα με πιστό τρόπο.
  8. 8. Το κίνημα του συμβολισμού στη λογοτεχνία έχει τις ρίζες του στα "Άνθη του Κακού" του Κάρολου Μπωντλαίρ. Τα αισθητικά του χαρακτηριστικά εξελίχθηκαν και αποσαφηνίστηκαν κυρίως από τους Στεφάν Μαλλαρμέ και Πωλ Βερλαίν κατά την δεκαετία του 1870. Άλλοι σπουδαίοι συμβολιστές ήταν ο Ρεμπώ και ο Έλληνας Ζαν Μορεάς (Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος) που έγραψε ποίηση στα γαλλικά.
  9. 9. Το 1880 μια σειρά από μανιφέστα των συμβολιστών εμφανίστηκαν δημόσια και ενέπνευσαν περισσότερους καλλιτέχνες. Σημαντική επιρροή δέχθηκαν οι Γάλλοι συμβολιστές από τον ρομαντικό αμερικανό ποιητή και πεζογράφο Έντγαρ Άλαν Πόε.
  10. 10. Στην Ελλάδα, ο συμβολισμός πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1890 με τις συλλογές Τα μάτια της ψυχής μου (1892) του Κ. Παλαμά και Σονάτες (1892) του Στέφ. Στεφάνου. Τον επόμενο χρόνο, δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Φιλολογική Ηχώ μια σειρά άρθρων του Ι. Γρυπάρη για τον γαλλικό συμβολισμό. Εκτός από τα διδάγματα του παρνασσισμού, ο Γρυπάρης εκμεταλλεύεται και συμβολιστικές τεχνικές στη συλλογή Σκαραβαίοι και τερρακότες (1919).
  11. 11. Στο τέλος του 19ου αι. και στις αρχές του 20ού αι., τα περιοδικά Η Τέχνη του Κ. Χατζόπουλου και Ο Διόνυσος του Δημ. Χατζόπουλου συμβάλλουν στη διάδοση των λογοτεχνιών του βορρά (σκανδιναβική, γερμανική, ρωσική) και των ιδεών του συμβολισμού. Ο Κ. Χατζόπουλος είναι ο κυριότερος εκπρόσωπος του κινήματος στη νεοελληνική λογοτεχνία. Στην πεζογραφία ο συμβολισμός εισάγεται με το μυθιστόρημα του Κ. Χατζόπουλου Φθινόπωρο (1917).
  12. 12. Την περίοδο του Μεσοπολέμου, ο συμβολισμός και ο ρομαντισμός ανανεώνονται από τους ποιητές της γενιάς του 1920. Οι εκπρόσωποί του εκφράζουν με την ποίησή τους ένα αίσθημα απαισιοδοξίας και δυσφορίας, τάσεις φυγής από μια πνιγηρή πραγματικότητα, επιθυμία απομόνωσης και νοσταλγικής αναπόλησης, και επιδιώκουν τη μορφική ανανέωση του στίχου. Οι κυριότεροι εκφραστές του νεορομαντισμού και του νεοσυμβολισμού είναι: Κ. Ουράνης, Τ. Άγρας, Κλ. Παράσχος, Ρ. Φιλύρας, Ν. Λαπαθιώτης, Κ. Καρυωτάκης, Μ. Παπανικολάου.
  13. 13. • ο σκοπός της ποίησης δεν είναι να δηλώνει αλλά να υποβάλλει, δηλαδή να στρέψει το νου και τα αισθήματα του αναγνώστη, υπαινικτικά, με έμμεση υπόδειξη, προς μια υψηλότερη σφαίρα υπερβατικών Ιδεών. • ο ίδιος ο ποιητής, αφού διαλάμψει μέσα του το φευγαλέο αυτό όραμα, θεωρεί την ταπεινή πραγματικότητα ως τόπο μελαγχολίας και απελπισίας. • η ποίηση εξισώνεται με τη μουσική και, ακολουθώντας τη απελευθερώνεται από την αυστηρότητα του μέτρου.
  14. 14. • ο όρος «σύμβολο» χρησιμοποιείται μόνο για μια λέξη ή μια έκφραση που σημαίνει ένα αντικείμενο ή ένα γεγονός το οποίο με τη σειρά του σημαίνει κάτι άλλο ή παραπέμπει σε ένα φάσμα αναφορών πέραν του ιδίου. • πολλοί ποιητές χρησιμοποιούν «ιδιωτικά» ή «προσωπικά σύμβολα». Συχνά υιοθετούν ευρέως διαδεδομένες συσχετίσεις που συνδέουν ένα αντικείμενο, ένα γεγονός ή μια ενέργεια με μια συγκεκριμένη έννοια,
  15. 15. • πολλές τεχνικές, μορφολογικές και εκφραστικές καινοτομίες: χαλαρή ομοιοκαταληξία, ανομοιοκατάληκτος ή ελεύθερος στίχος, πολλά και πρωτότυπα σχήματα λόγου, ιδιόρρυθμη σύνταξη, νέο λεξιλόγιο κτλ. • περιορισμός του νοηματικού περιεχομένου του ποιήματος στο ελάχιστο: η ποίηση απαλλάσσεται από κάθε φιλοσοφικό και ηθικο-διδακτικό στοιχείο, καθώς και από ρητορισμούς ή θέματα του δημόσιου βίου· γίνεται αυτό που θα έπρεπε πάντοτε να είναι, δηλαδή καθαρή ποίηση (poésie pure), γεμάτη μαγεία και γοητεία.
  16. 16. Παρατηρήστε προσεκτικά τα παρακάτω έργα τέχνης… Ποια στοιχεία συμβολισμού μπορείτε να εντοπίσετε;
  17. 17. Κάρλος Σβάμπε, ο Άγγελος του Θανάτου και ο Νεκροθάφτης (1895)
  18. 18. Άλφρεντ Κούμπιν, ο τελευταίος βασιλιάς (1902)
  19. 19. Γκουστάβ Μορώ, Δίας και Σεμέλη (1895)
  20. 20. Άρνολντ Μπέκλιν, Η νήσος των Νεκρών (1883)
  21. 21. Γιάτσεκ Μαλτσέβσκι, Οι φυλακισμένοι (1883)
  22. 22. Pierre-Cécile_Puvis_de_Chavannes, Ελπίδα (1872)
  23. 23. Ο Stéphane Mallarmé όρισε το Συμβολισμό ως την τέχνη «του να ανακαλείς βαθμιαία ένα αντικείμενο έτσι ώστε να φανερώσεις μια διάθεση, ή αντίστροφα, του να διαλέγεις ένα αντικείμενο και ν' αποστάξεις από αυτό μια ‘ψυχική κατάσταση’ (état d' âme) με μια σειρά αποκρυπτογραφήσεων» («par une série de dechiffrements») και τόνισε ότι η υποβολή του αντικειμένου γίνεται βαθμιαία. Ισχυρίζεται ότι «με το να κατονομάσεις ένα αντικείμενο καταστρέφεις το μεγαλύτερο μέρος της απόλαυσης που προσφέρει ένα ποίημα, αφού η απόλαυση αυτή συνίσταται στη διαδικασία της σταδιακής αποκάλυψης» και πως η τέλεια χρήση αυτής της μυστηριώδους διαδικασίας αποτελεί το Συμβολισμό («c' est le parfait usage de ce mystère qui constitue le symbole»).

×