O slideshow foi denunciado.
Utilizamos seu perfil e dados de atividades no LinkedIn para personalizar e exibir anúncios mais relevantes. Altere suas preferências de anúncios quando desejar.

31º domingo tob bene pagola 2012

467 visualizações

Publicada em

  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

31º domingo tob bene pagola 2012

  1. 1. José Antonio PagolaRed evangelizadora BUENAS 4 de novembro de 2012NOTICIAS 31º Tempo ordinario (B)Difunde o amor a Deus e ao próximo. Pásao. Marcos 12, 28-34Música: Albinoni Concerto nº6;presenta:B.Areskurrinaga HC;euskaraz:D.Amundarain
  2. 2. Un escriba achégase a Xesús. Non vén a tenderlle unha trampa. Tampouco a discutir con el. A súa vida estáfundamentada en leis e normas que lle indican como comportarse en cada momento. Con todo, no seu corazón espertouse unha pregunta: "Que mandamento é o primeiro de todos?" Que é o máis importante para acertar na vida?
  3. 3. Xesús entende moi ben o que sente aquel home.Cando na relixión se van acumulando normas e preceptos, costumes e ritos, é fácil vivir dispersos, sen saber exactamente que é o fundamental para orientar a vida de maneira sa. Algo disto ocorría en certos sectores do xudaísmo.
  4. 4. Xesús non lle cita os mandamentos de Moisés. Sinxelamente, recórdalle a oración que esa mesma mañá pronunciaron os dous ao saír o sol, seguindo o costume xudeu: "Escoita, Israel, o Señor noso Deus é o único Señor: amarás o Señor teu Deus con todo o teu corazón".
  5. 5. O escriba está pensando nun Deus que ten poder de mandar.Xesús colócao ante un Deus cuxa voz temos que escoitar. O importante non é conocer preceptos e cumprilos. O decisivo é deternos a escoitar a ese Deus que nos fala sen pronunciar palabras humanas.
  6. 6. Cando escoitamos o verdadeiro Deus, espértase en nós unha atracción cara ao amor.Non é propiamente unha orde. É o que agroma en nós ao abrirnos ao Misterio último da vida: "Amarás".
  7. 7. Nesta experiencia, non hai intermediarios relixiosos, non haiteólogos nin moralistas. Non necesitamos que ninguén nolo diga desde fóra. Sabemos que o importante é amar.
  8. 8. Este amor a Deus non é un sentimento nin unha emoción. Amar o que é a fonte e aorixe da vida é vivir amandoa vida, a creación, as cousas e, sobre todo, as persoas.
  9. 9. Xesús fala de amar"con todo o corazón, con toda a alma, con todo o ser". Sen mediocridade nin cálculos interesados.De maneira xenerosa e confiada.
  10. 10. Xesús engade, aínda, algo que o escriba non preguntou. Este amor a Deus é inseparable do amor ao próximo. Só se pode amar a Deus amando o irmán.Do contrario, o amor a Deus é mentira. Como imos amar o Pai sen amaros seus fillos e fillas?
  11. 11. Non sempre coidamos os cristiáns esta síntese de Xesús. Con frecuencia, tendemos aconfundir o amor a Deus coas prácticas relixiosas e ofervor, ignorando o amor práctico e solidario aos que viven excluídos pola sociedade e esquecidos pola relixión.
  12. 12. Pero, que hai de verdade nonoso amor a Deus se vivimos de costas aos que sofren?
  13. 13. O IMPORTANTE  Un escriba ahégase a Xesús. Non vén a tenderlle unha trampa. Tampouco a discutir con el. A súa vida estáfundamentada en leis e normas que lle indican como comportarse en cada momento. Con todo, no seu corazónespertouse unha pregunta: “Que mandamento é o primeiro de todos?" Que é o máis importante para acertar na vida? Xesús entende moi ben o que sente aquel home. Cando na relixión se van acumulando normas epreceptos, costumes e ritos, é fácil vivir dispersos, sen saber exactamente que é o fundamental para orientar a vida demaneira sa. Algo disto ocorría en certos sectores do xudaísmo. Xesús non lle cita os mandamentos de Moisés. Sinxelamente, recórdalle a oración que esa mesma mañápronunciaron os dous ao saír o sol, seguindo o costume xudeu: "Escoita, Israel, o Señor noso Deus é o único Señor:amarás o Señor teu Deus con todo o teu corazón". O escriba está pensando nun Deus que ten poder de mandar. Xesús colócao ante un Deus cuxa voz temosque escoitar. O importante non é coñecer preceptos e cumprilos. O decisivo é deternos a escoitar a ese Deus que nosfala sen pronunciar palabras humanas. Cando escoitamos o verdadeiro Deus, espértase en nós unha atracción cara ao amor. Non é propiamenteunha orde. É o que agroma en nós ao abrirnos ao Misterio último da vida: "Amarás". Nesta experiencia, non haiintermediarios relixiosos, non hai teólogos nin moralistas. Non necesitamos que ninguén nolo diga desde fóra.Sabemos que o importante é amar. Este amor a Deus non é un sentimento nin unha emoción. Amar ao que é a fonte e a orixe da vida é viviramando a vida, a creación, as cousas e, sobre todo, as persoas. Xesús fala de amar "con todo o corazón, con toda aalma, con todo o ser". Sen mediocridade nin cálculos interesados. De maneira xenerosa e confiada. Xesús engade, aínda, algo que o escriba non preguntou. Este amor a Deus é inseparable do amor aopróximo. Só se pode amar a Deus amando o irmán. Do contrario, o amor a Deus é mentira. Como imos amar o Pai senamar os seus fillos e fillas? Non sempre coidamos os cristiáns esta síntese de Xesús. Con frecuencia, tendemos a confundir o amor aDeus coas prácticas relixiosas e o fervor, ignorando o amor práctico e solidario aos que viven excluídos polasociedade e esquecides pola relixión. Pero, que hai de verdade no noso amor a Deus se vivimos de costas aos quesofren? José Antonio Pagola

×