Recompilación:
CEIP Plurilingüe
de Andrade.
Marzo 2015
Que cada poema
sexa
un acontecemento
algo que está
pasando
lonxe ou perto.
unha canción
un suceso
un cartel
un berro
e tam...
Dorme a lúa no mar.
Sombras voan no ceo.
Pensa a noite,tristeira:
"O inverno xa está preto".
Antonio García Teijeiro.
Da n...
Están moi cansas as barcas
aló no fondo do mar.
Semella que están durmindo
e non queren espertar.
O vento está a acariñala...
Ti nunca víche-lo mar
cos seus berros bruadores,
coas súas barcas de prata,
cos barcos e os pescadores.
Manuel María
-¿Ti ...
Un choco de mar
subiu no autocar.
Ía moi serio,
lendo un xornal.
Unha señora
chapeu requintado,
sentou ó seu lado.
O choco...
No inverno a praia
queda solitaria
só a acompañan
o chío das gaivotas,
o vento que zoa
e as ondas que a bañan.
X. Neira e ...
O disparo de saída, deuno unha sardiña,
todos saíron contentos, mais moi lentos,
para percorrer dez metros,
tardaron tres ...
AZUIS son as sardiñas
que sulcan alegres o mar
VERDES as algas verdes
bailan suaves un vals
COLORADAS as estrelas,
as estr...
Eu quero ser mariñeiro,
no meu barco navegar,
ir deixando no camiño
ronseles de escuma
que cortan o mar.
Julia González
Eu...
Próximos SlideShares
Carregando em…5
×

Poesías mar

503 visualizações

Publicada em

recompilación poesías mar

Publicada em: Educação
0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
503
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
60
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
1
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

Poesías mar

  1. 1. Recompilación: CEIP Plurilingüe de Andrade. Marzo 2015
  2. 2. Que cada poema sexa un acontecemento algo que está pasando lonxe ou perto. unha canción un suceso un cartel un berro e tamén por que non un beixo… Celso Emilio Ferreiro.
  3. 3. Dorme a lúa no mar. Sombras voan no ceo. Pensa a noite,tristeira: "O inverno xa está preto". Antonio García Teijeiro. Da nena que xoga cos raios do sol uns din que está tola e algúns din que non. Sentada na escuma, cabelo das ondas, soterra na area as finas raiolas. García Teijeiro NAMORADIÑAS DO VENTO DÚAS GAIVOTAS ANDABAN. CANDO O VENTO LLES SORRÍA, AS GAIVOTAS TOLEABAN. García Teijeiro DEIXÁDEME LIBRE, QUE QUERO IR Ó MAR; CAMIÑO DE IDA, NON VOU REGRESAR. AS ONDAS ME LEVEN ONDE HAXA UN CANTAR. DO BARCO DOS SOÑOS, SEREI CAPITÁN. Ana Mª Fernández
  4. 4. Están moi cansas as barcas aló no fondo do mar. Semella que están durmindo e non queren espertar. O vento está a acariñalas cos seus dedos pillabáns. García Teijeiro Teño un barco de xoguete e nel me quero embarcar. Polos mares dos meus soños ¡quen me dera navegar! García Teijeiro As barcas seguen durmidas e parecen non notar os aloumiños e beixos que o vento lles quere dar. Dormen as barcas cansadas aló no medio do mar García Teijeiro O vento abriu os seus brazos cara ós peixes pequechiños. Peixes e ondas fixeron unha roda de aloumiños. García Teijeiro Cando o vento agarimaba ás ondiñas xoguetonas, os peixiños prateados dábannle forte ás zanfonas. García Teijeiro ¡O meu barco de xoguete! ¡O meu barco moito val: verei terras, verei illas, verei mares de coral…! ¡Andei por tódolos mares! ¡Xa cansei de navegar co meu barco de xoguete sen saír do meu fogar! Manuel María
  5. 5. Ti nunca víche-lo mar cos seus berros bruadores, coas súas barcas de prata, cos barcos e os pescadores. Manuel María -¿Ti nunca víche-lo mar a tecer e a destecer ondas azues que van á praia mansa morrer? Manuel María -¿Ti nunca viche-lo mar? ¿E sabes que non repousa? -¡Se nunca víche-lo mar non viches ningunha cousa! Manuel María -¿E ti non sabes que o mar é unha inmensa longura, auga e ceo, ceo e auga, maxestade e fermosura? Manuel María O señor Fragata ten un violín que toca ós solpores cantos de delfín. Con ferreñas de aire ten unha pandeira, pelello de nube, aro de orballeira. No seu cataventos cada media hora coa risa do vento toca unha tambora. Ana Mª Fernández O peixiño nada nada polo río ou polo mar. Carapuchiña de escamas e unha coliña a remar Ana Mª Fernández Nas noitiñas quentes con grande emoción, o señor pirata toca o acordeón. Na noite de prata con lúa redonda o señor Fragata toca unha zambomba. Con vela de nube, barquiño de sal, voga sen descanso dun mar a outro mar. Ana Mª Fernández
  6. 6. Un choco de mar subiu no autocar. Ía moi serio, lendo un xornal. Unha señora chapeu requintado, sentou ó seu lado. O choco carioco paifoco con musa, coméntalle á fusa: -Permite, bela dama que lle pinte a cara? -Ou, si! Gloria Sánchez Mar verde, mar azul, mar calmo, de cristal mar gris, mar revolto que brúa co temporal. X. Neira e A. Ferrer Mar de illas de coral praias, portos e gaivotas. Ronseis de escuma moi branca que se perden nas súas ondas. X. Neira e A. Ferrer Mar de peixes de colores, golfiños e tiburóns, a agochar aló no fondo tesouros e galeóns. X. Neira e A. Ferrer Quixera navegar os sete mares e de noite, á luz da aurora, pescar as sereas todas. X. Neira e A. Ferrer Mar de augas moi salgadas, en constante movemento, que gardan rotas secretas baixo do manto do ceo. X. Neira e A. Ferrer Mar de dornas e veleiros, mar de barcazas e de soños sucando a rosa dos ventos, pintando viaxes nos ollos. X. Neira e A. Ferrer
  7. 7. No inverno a praia queda solitaria só a acompañan o chío das gaivotas, o vento que zoa e as ondas que a bañan. X. Neira e A. Ferrer No verán a praia está ateigada grandes e pequenos tombados ao sol. Sombreiros, toallas na area morna, na area mol na area branca, na area dourada. X. Neira e A. Ferrer Paseos, carreiras, castelos na area e xogos na auga. Na area mollada quedan as pisadas e a brisa na cara. X. Neira e A. Ferrer De noite, a praia fica baleira só quedan pegadas na area mollada e a lúa que soña co arrolo das ondas. X. Neira e A. Ferrer Á tardiña, reúnense no café peixes, cangrexos, golfiños. Conversando son felices! Esperanzados falan das correntes do mar; do pouco que comen os calamares, do perigo que corren todos os mares. Pilar Mayoralas No café do mar, o faladoiro é tan ameno, que se esquecen de cear. Menos o camarón, que é un lambón. Comeu a súa ración e todo o que sobrou do día anterior. El escoita, pouco fala. Porque cre que pola boca morre o peixe! Mais non sabe el, que non é por falar, é por encherse a comer. Pilar Mayoralas
  8. 8. O disparo de saída, deuno unha sardiña, todos saíron contentos, mais moi lentos, para percorrer dez metros, tardaron tres días e medio. Os habitantes do mar con emoción, animaron ao gañador, a todos os participantes deron trofeos, tebeos, churros con chocolate, felicitacións e aplausos, porque ninguén abandonou a maratón. Pilar Mayorales Á quinta maratón de natación apuntáronse mil cangrexos con ganas de chegar lonxe. Antes da competición, quentaron as patas blindadas, tomaron zume de uva e media ración de algas. Pilar Mayorales
  9. 9. AZUIS son as sardiñas que sulcan alegres o mar VERDES as algas verdes bailan suaves un vals COLORADAS as estrelas, as estreliñas de mar AMARELAS as buguinas coas que escoitas lonxe o mar VERMELLO o caranquexo que camiña para atrás BRANCAS as escumas que acariñan o areal ¡¡Mira o arco da vella que está a facer o mar!! Julia González DEIXÁDEME LIBRE, QUE QUERO IR Ó MAR; CAMIÑO DE IDA, NON VOU REGRESAR. AS ONDAS ME LEVEN ONDE HAXA UN CANTAR. DO BARCO DOS SOÑOS, SEREI CAPITÁN. Ana Mª Fernández ARROACES MOUROS VIRANME ESCOLTAR. SEGUIREI DA ESCUMA O LOUCO BAILAR. DO PORTOS QUE TOQUE, NINGÚN SABERÁ. DEIXÁDEME LIBRE, QUE QUERO IR Ó MAR. Ana Mª Fernández TRES PEIXES DE OLLOS NEGROS MIRABAN PARA MIN, BAIXO A TONA DAS AUGAS DA FONTE DO XARDÍN. OS LOMBOS DE OURO E PRATA RECOLLÍAN O SOL E O AIRE A ESTREAR RISAS NOS NENOS DE ARREDOR. Ana Mª Fernández
  10. 10. Eu quero ser mariñeiro, no meu barco navegar, ir deixando no camiño ronseles de escuma que cortan o mar. Julia González Eu quero ser mariñeiro, á lúa segredos contar, pintar de azul os meus soños, de azul e verde como o mar. Julia González Eu quero ser mariñeiro, cos peixes xogar e cantar, vivir buscando sereas agochadas nos corais. Julia González Eu quero ser mariñeiro, lixeiro nas ondas brincar, chegar ata o horizonte co meu perfume de sal. Julia González Andivo todos os mares baixo o corazón da vela. Mariñeiro era por gala dos mariñeiros da terra, pescador nas outras augas onde aboian as estrelas, atal que brancas alfoias para enfeitar ás sereas. Romance NAMORADIÑAS DO VENTO DÚAS GAIVOTAS ANDABAN. CANDO O VENTO LLES SORRÍA, AS GAIVOTAS TOLEABAN. Antonio García Teijeiro. A poesía é o que ti queiras. A poesía é o que desexas. A poesía é liberdade. Francisco Añón

×