O slideshow foi denunciado.
Utilizamos seu perfil e dados de atividades no LinkedIn para personalizar e exibir anúncios mais relevantes. Altere suas preferências de anúncios quando desejar.
Próximos SlideShares
What to Upload to SlideShare
Avançar
Transfira para ler offline e ver em ecrã inteiro.

Compartilhar

Τα 10 δώρα του Θεού στον άνθρωπο | Τα στάδια της αγιότητας

Baixar para ler offline

Θα αναφερθούμε στο βιβλίο του κυρού Παντελεήμων Καρανικόλα, Μητρ. Κορίνθου «Μυσταγωγία Βιωματικής Ορθοδοξίας», ο οποίος έχει μεταφράσει το βιβλίο από την Αγγλική γλώσσα. Αυτό το βιβλίο σχολίασε ο Γέροντας Νεκτάριος και το έκανε ομιλία.
Το βιβλίο ουσιαστικά κάνει ένα παραλληλισμό της σκάλας των αρετών που πρέπει να ανεβεί ένας χριστιανός, με τα ονόματα των παιδιών του Ιακώβ και την ερμηνεία τους.
Η έκπληξη που μας δημιουργείται είναι ότι ουσιαστικά ο Θεός μέσα από την Παλαιά Διαθήκη έχει δείξει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να Τον πλησιάσει.
Παρουσιάζονται οι αρετές σαν πνευματική σκάλα την οποία μπορεί να ανέβει κανείς για να πλησιάσει τον Θεό. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πνευματικό καθρέπτη.

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Τα 10 δώρα του Θεού στον άνθρωπο | Τα στάδια της αγιότητας

  1. 1. Τα 10 δώρα του Θεού στον άνθρωπο «Τα στάδια της αγιότητος» 1
  2. 2. Τα 10 δώρα του Θεού στον άνθρωπο • Προβολή - Παρουσίαση: • π. Αυγουστίνος, στις Καλοκαιρινές Διακοπές 2018, της Ι. Μ. Φωκίδος στο Τρίκορφο Δωρίδος • Κείμενα: Από το βιβλίο του Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Αρχιμ. – Πρωτοσυγκέλλου Ι. Μ. Φωκίδος με τίτλο: • ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ • Β΄ τόμος, Άνοιξη 2018. 2
  3. 3. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1/2 • Θα αναφερθούμε στο βιβλίο του κυρού Παντελεήμων Καρανικόλα, Μητρ. Κορίνθου «Μυσταγωγία Βιωματικής Ορθοδοξίας», ο οποίος έχει μεταφράσει το βιβλίο από την Αγγλική γλώσσα. Αυτό το βιβλίο σχολίασε ο Γέροντας Νεκτάριος και το έκανε ομιλία. • Το βιβλίο ουσιαστικά κάνει ένα παραλληλισμό της σκάλας των αρετών που πρέπει να ανεβεί ένας χριστιανός, με τα ονόματα των παιδιών του Ιακώβ και την ερμηνεία τους. • Η έκπληξη που μας δημιουργείται είναι ότι ουσιαστικά ο Θεός μέσα από την Παλαιά Διαθήκη έχει δείξει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να Τον πλησιάσει. • Παρουσιάζονται οι αρετές σαν πνευματική σκάλα την οποία μπορεί να ανέβει κανείς για να πλησιάσει τον Θεό. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πνευματικό καθρέπτη. 3
  4. 4. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 2/2 • Βασικώς θα μιλήσουμε σήμερα για τη σκάλα των αρετών • για τις αρετές που πρέπει να έχει ο χριστιανός αλλά και ο μοναχός για να φθάσει στην τελειότητα, να φθάσει στο “καθ᾿ ομοίωσιν”, • στην κατάσταση για την οποία ο ίδιος ο Θεός τον έχει καλέσει. • Διότι αυτός είναι ο σκοπός της ζωής του, να φθάσει στην ένωσή του με τον Θεό, η κατά Θεόν Θέωση. • καθότι η ένωσή μας με τον Θεό θα μας δώσει και πάλι ζωή, αφού, όπως γνωρίζουμε, Εκείνος είναι η πηγή της ζωής. 4
  5. 5. Ο πατριάρχης ΙΑΚΩΒ εικονίζει (συμβολίζει) τον ΘΕΟ, την Πνευματικότητα. • Καθένα από τα παιδιά του και με την σειρά που τα γεννούσε συμβόλιζε και συμβολίζει- εικονίζει & ένα σκαλοπάτι πνευματικό φθάνοντας έτσι μέχρι το 10ο παιδί τον Βενιαμίν, δηλαδή την Θέα, ή Όραση, ή Θέαμα Θεού, την Νοερά προσευχή, την (κατά χάριν) Θέωση. 5
  6. 6. Σύζυγοι του Ιακώβ Ραχήλ = ΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ Βαλλά = Φαντασία (υπηρετεί το λογικό) Πολυλογού, Λεία= ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ Ζελφά = Αισθαντικότητα, Σαρκικότητα (υπηρετεί το συναίσθημα) Μεθυσμένη κ διψασμένη, για τις υπηρεσίες της σάρκας 6
  7. 7. ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ: 1/3 1. ΡΟΥΒΗΝ = ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ. ΦΟΒΟΣ ΘΕΟΥ ΑΛΛΙΩΣ. • Το πρώτο σκαλοπάτι που πρέπει να ανέβει ο άνθρωπος, είναι ο φόβος Κυρίου. Φόβος με την έννοια του σεβασμού. • Χωρίς την συναίσθηση ότι κάνουμε παραβίαση του θελήματος του Θεού, και την ανάλογη στενοχώρια δε μπορούμε να ξεκινήσουμε την πνευματική ζωή. • Το σωστό είναι ότι δεν πρέπει να μάθω να τρέμω τον Θεό, αλλά να στέκομαι με σεβασμό, με δέος και έχοντας επίγνωση ποιόν έχω ενώπιόν μου. • Να σκέφτομαι ότι είναι ο Δημιουργός των πάντων, και παράλληλα είναι ο Χριστός μου, που σταυρώθηκε για μένα και στέκομαι με ιερό δέος και άπειρη ευγνωμοσύνη μπροστά σε όλα αυτά τα οποία έπαθε. 7
  8. 8. ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ: 2/3 1. ΡΟΥΒΗΜ = ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ • Εάν δεν υπάρχει αυτός ο σεβασμός, ο άνθρωπος δεν υπολογίζει τον Θεό, και στην ουσία εξαπατά τον εαυτό του ζώντας μια ζωή ασυλλόγιστη. • Φυσικά, όταν δεν Τον υπολογίζει, φέρει τις επιπτώσεις που μπορεί να του τύχουν από αυτή τη στάση. • Τό ὅτι μέ μία ἐλαφρότητα καί ἀδιαφορία παραβιάζουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί δέν μᾶς ἐνδιαφέρει οἱ πράξεις καί οἱ σκέψεις μας νά συμμορφωθοῦν μέ τόν τρόπο πού Ἐκεῖνος τό ἔχει ὁρίσει μέσα στή Γραφή, καταδεικνύει ὅτι δέν ἔχουμε “φόβο Θεοῦ”, δέν ἔχουμε σεβασμό δηλαδή ἀπέναντι στόν Θεό. 8
  9. 9. ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ: 3/3 1. ΡΟΥΒΗΜ = ΜΕΓΑΛΟΣ ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ. • Ὁ ἄνθρωπος κινεῖται ἀσυδότως, δέν ὑπολογίζει. Ἄρα λοιπόν, ἐμεῖς σάν χριστιανοί, τό πρῶτο πού πρέπει νά κάνουμε, εἶναι νά ἀγωνιζόμαστε μέ ἐπίγνωση, ὥστε νά μήν παραβιάζουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. • Σέ περίπτωση πού θά παραβιάσω τό θέλημά Του, αὐτομάτως θά πρέπει νά ὑπάρχει ὁ ἀνάλογος ἔλεγχος, ἡ ἀνάλογη θλίψη μέσα στήν καρδιά μου. Ἐάν δέν ὑπάρχει θλίψη λόγω τοῦ ὅτι δέ σεβάστηκα τόν Θεό μου καί γι᾿ αὐτό Τόν πρόδωσα καί Τόν πίκρανα, σημαίνει ὅτι ζῶ χωρίς φόβο Θεοῦ. • Η μη κατά Θεόν ηδονή = οδύνη (πνευματικός νόμος) 9
  10. 10. 2. ΣΥΜΕΩΝ = ΛΥΠΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ 1/2 10 Το δεύτερο σκαλοπάτι, εἶναι ἡ κατά Θεόν λύπη πού πρέπει νά γεννηθεῖ μέσα μας. Όταν ο άνθρωπος λυπάται βαθειά και πονάει και καταδικάζει τα αμαρτήματά του, αρχίζει να γίνεται αποδεκτός από τον Θεό. Αν ταπεινωθούμε με τον Ρουβήμ, και δακρύσουμε με τον Συμεών, θα έχουμε τελικά την ανακούφιση και την ποθητή παρηγοριά. Ὁ ἄνθρωπος, λυπᾶται καί καταδικάζει τόν ἑαυτό του, γι᾿ αὐτό πού ἔπραξε. Ἀρχίζει καί νοιώθει ἐνοχές.
  11. 11. 2. ΣΥΜΕΩΝ = ΛΥΠΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΜΑΣ 2/2 11 Ἡ δεύτερη ἀρετή πού ἀποκτᾶ, εἶναι ὅτι, ὅταν παραβεῖ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἁμαρτήσει ὅπως λέμε, γεννιέται μέσα του αὐτή ἡ λύπη καί ὁ πόνος. Γιατί; Διότι Αὐτόν πού λέει ὅτι σέβεται, τελικά κάπου δέν Τόν σεβάστηκε, δέν Τόν ὑπολόγισε. Αὐτόν πού θέλει νά πιστεύει καί νά ἀγαπᾶ, στήν πράξη συχνά Τόν ἀρνεῖται κι αὐτό τοῦ γεννᾶ τή λύπη μέσα του. Τό κατάντημά του τόν πονάει καί ὑποφέρει.
  12. 12. 3. ΛΕΥΙ = ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ 1/2 a. Αμέσως μετά γεννιέται η ελπίδα για συγχώρεση. Έτσι ο άνθρωπος νοιώθει την παρηγοριά, «θα μας λυπηθεί ο Θεός», λέει σοφά ο λαός μας. b. Αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να αποκτήσει την ελπίδα της συγχώρεσης χωρίς πρώτα η καρδιά του να ταπεινωθεί, κάτω από τον φόβο του Θεού και χωρίς να συντριβεί από την λύπη για τις αμαρτίες του. c. Εάν έλθει η ελπίδα της συγχώρεσης χωρίς τις παραπάνω προϋποθέσεις, τότε παραμένει υποθετική. d. Γι’ αυτό το λόγο το Πνεύμα το Άγιο λέγεται Παράκλητος, δηλ. Παρηγορητής, γιατί παρηγορεί, ανακουφίζει την θλιμμένη καρδιά. 12
  13. 13. Ἡ οὐσιαστική, λοιπόν, αὐτομεμψία εἶναι προϋπόθεση γιά νά γεννηθεῖ ἡ πραγματική ἐλπίδα τῆς συγχώρεσης. Καί αὐτή τήν ἐλπίδα τῆς συγχώρησης, μᾶς τήν χαρίζει ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ὅταν δείχνουμε μιά καλή διάθεση, ὅτι Τόν ἀγαπᾶμε κι ἐμεῖς, ἔρχεται ὁ Θεός καί μᾶς δίνει κάτι σάν δῶρο. Δέν εἶναι λοιπόν τό ἀποτέλεσμα τῆς δικῆς σου προσπάθειας, ἀφοῦ ὁ Χριστός μᾶς τό λέει, «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», χωρίς τόν Θεό τίποτα δέν γίνεται». «πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθεν ἐστί καταβαῖνον ἐκ Σοῦ τοῦ Πατρός τῶν φώτων». Ὅλα αὐτά τά σκαλιά τῶν ἀρετῶν δέν εἶναι προσωπικές μας ἐπιτυχίες νά ξέρετε, εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ. 13 3. ΛΕΥΙ = ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ 2/2
  14. 14. 4. ΙΟΥΔΑΣ = ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ 1/3 • Μόλις συμβούν αυτά στην ψυχή, γεννιέται μια οικειότητα με τον Θεό, και πλημμυρίζει η ψυχή με μια ανείπωτη και ανεκλάλητη χαρά. • Ο αληθινός σύζυγος της ψυχής είναι ο Θεός, και γι’ αυτό ενωνόμαστε μαζί Του • Στο παρόν στάδιο η ψυχή του ανθρώπου αισθάνεται τον Θεό, τόσο γλυκό, τόσο ελεήμονα, τόσο πιστό, τόσο καλό, αξιαγάπητο, οικείο, που παραδίδεται στον Θεό θεληματικά και ελεύθερα. • Αφού μας χαρίσει λοιπόν την άνοδό μας στο τρίτο σκαλί, την ελπίδα της συγχώρησης, την οποία λαμβάνουμε μέσω του μυστηρίου της εξομολογήσεως, το επόμενο σκαλί είναι η οικειότητα μετά του Θεού. 14
  15. 15. Ο άνθρωπος δεν ομολογεί τότε μόνον τα αμαρτήματά του, αλλά και την άπειρη αγαθότητα του Θεού. Δοξολογεί τον Θεό. Η ψυχή νοιώθει την ανάγκη να φωτισθεί… από το φως δια μέσου του λογικού. Ἐδῶ ἔχουμε τό ἀληθινό πνεῦμα πού κυριαρχεῖ στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας, στήν καρδιά τοῦ κάθε πιστοῦ, ὁ ὁποῖος ὅ,τι κάνει, τό κάνει ἐξ᾿ ἀγάπης κινούμενος. Δέν κινεῖται χριστιανικά ἀπό καθῆκον, ἐπειδή πρέπει, ἀλλά κινεῖται ἐξ᾿ ἀγάπης, ἐπειδή ἀγαπᾶ τόν Θεό. 15 4. ΙΟΥΔΑΣ = ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ 2/3
  16. 16. • Εἶμαι πλέον ὁ οἰκεῖος, ὁ φίλος τοῦ Θεοῦ καί αὐτό εἶναι τό τέταρτο σκαλοπάτι πού ἀνεβαίνει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν κινεῖται πλέον ἐξ᾿ ἀγάπης καί αἰσθάνεται ἡ καρδιά του αὐτή τή γλυκύτητα, τή γαλήνη τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ κοντά του, ἀναγνωρίζει ὅτι εἶναι ἐλεήμων ὁ Θεός καί γι᾿ αὐτό τόν ἐλέησε, • Τόν αἰσθάνεται ἀξιαγάπητο, οἰκεῖο, καλό καί παραδίδεται στά χέρια Του θεληματικά. Σοῦ δίνομαι Θεέ μου, πάρε με κοντά Σου, εἶμαι δικός Σου. • Μέχρι εδώ λειτουργεί το συναίσθημα. • Μέχρι εδώ είναι τα απαραίτητα για την σωτηρία του ανθρώπου, αλλά δεν είναι αρκετά για την τελειότητα. 16 4. ΙΟΥΔΑΣ = ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ 3/3
  17. 17. ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ... Μέχρι εδώ, πρέπει να σας πω, ότι όλα αυτά τα πράγματα περιλαμβάνουν ένα συναισθηματισμό, γιατί ο άνθρωπος έχει δύο ελατήρια που τον κινούν, το συναίσθημα και τη λογική του. Εδώ λοιπόν κινείται κυρίως συναισθηματικά ο άνθρωπος σε όλα αυτά που περιγράψαμε και γι᾿ αυτό βλέπουμε πιο πολλές γυναίκες στο χώρο της πίστεως, κοντά στο χριστιανισμό, κοντά στον Θεό, κοντά στην Εκκλησία, επειδή κινούνται συναισθηματικά. Δεν έχει μπεί η λογική ακόμα σε όλα αυτά που αναφέραμε ως εδώ, μέχρι αυτό το τέταρτο σκαλοπάτι. 17
  18. 18. 5. ΔΑΝ, ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ = ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟΥ ΠΟΝΟΥ – ΧΑΡΑΣ (ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ) 1/4 • Τό πέμπτο στάδιο τῶν ἀρετῶν ἐπέρχεται ὅταν προσπαθεῖ ὁ ἄνθρωπος τώρα πλέον μέ τή λογική του νά κατανοήσει τί εἶναι ὁ Θεός. Ξεπερνᾶ πλέον τό συναίσθημα. • Δέν κινεῖται πιά συναισθηματικά, ἀλλά εἰσέρχεται στή λογική νά ἀναζητήσει τόν Θεό του. Ἀρχίζει ἡ ἔρευνα, θέλω νά μάθω περισσότερα γιά τόν Θεό, θέλω νά διαβάσω γιά τόν Θεό, θέλω νά ἀσχοληθῶ μέ τήν φύση, τίς ἐνέργειες, τήν χάρη τοῦ Θεοῦ. • Γι᾿ αὐτό, βλέπετε, οἱ Ἅγιοι Πατέρες φθάνοντας σ᾿ αὐτό τό σκαλί, γράφουν πραγματεῖες, φθάνουν σέ γνώσεις καί σέ θέματα γιά τά ὁποῖα σήμερα ἴσως δέν θά μιλούσαμε, ἄν ἐκεῖνοι δέν ἔφθαναν σέ τέτοια μέτρα ἁγιότητας. 18
  19. 19. 5. ΔΑΝ, ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ = ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ (ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ) 2/4 • Καταλαβαίνετε λοιπόν, ότι βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο κάποιος, ο πιστός όταν του προτείνουμε ένα ιερό βιβλίο να μελετήσει και εκείνος δεν θέλει να το διαβάσει. • Γιατί; Διότι δεν έχει φθάσει σ᾿ αυτό το σκαλί, δεν μπορεί να το κατανοήσει ή το διαβάζει επειδή πρέπει, δεν έχει το σωστό κίνητρο. • Επομένως είναι το πέμπτο σκαλί είναι το να γνωρίσει κανείς περισσότερο τον Θεό. • Και όσο Τον γνωρίζει καλύτερα, μέσα στην ψυχή του γεννιέται η λεγόμενη χαρμολύπη, δηλαδή παράλληλα αναπτύσσονται η εν Θεώ χαρά και λύπη. 19
  20. 20. 5. ΔΑΝ, ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ = ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ (ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ) 3/4 • Το λογικό μας αισθάνεται την επιθυμία να γνωρίσει και κατανοήσει όλα όσα το συναίσθημα μας κάνει να αισθανόμαστε. • Το λογικό μας κάνει έντονη προσπάθεια να μαθαίνει πραγματικά και να κατανοεί καθαρά. • Η ψυχή μας όμως επειδή ζει στην γήινη πραγματικότητα, δεν μπορεί να κατανοήσει εκτός τα πρόσκαιρα και φυσικά πράγματα. • Γι’ αυτό εδώ καταφεύγουμε στην βοήθεια της φαντασίας, που υπηρετεί το λογικό. 20
  21. 21. 5. ΔΑΝ, ΝΕΦΘΑΛΕΙΜ = ΠΡΟΑΙΣΘΗΜΑ (ΧΑΡΜΟΛΥΠΗ) 4/4 • e. Αρχίζουμε λοιπόν να σκεφτόμαστε θεϊκοπνευματικά πράγματα, όσο είναι αυτό δυνατόν, και αποφεύγουμε τα πρόσκαιρα και ψεύτικα. • f. Έτσι η μία αρετή είναι για να φρενάρει με τον επερχόμενο πόνο για τις αμαρτίες που προσβάλουν την ψυχή. Μόλις έρθουν κάποιες άτοπες, αμαρτωλές σκέψεις αμέσως ζωγραφίζονται μπροστά μας οι μελλοντικοί πόνοι και οι θλίψεις, οπότε αποκεφαλίζεται μεμιάς η σκέψη, πριν προλάβει καν να προξενήσει κακό στην ψυχή. • g. Η άλλη αρετή, μας παροτρύνει να κατεργαζόμαστε το καλό και διεγείρει τους ιερούς πόθους. Μας καταφλέγει την ψυχή με άγιες επιθυμίες, με γλυκές και πανέμορφες ουράνιες αξίες, και ταυτόχρονα μας χαροποιεί με τις ουράνιες χαρές που θα ακολουθήσουν. 21
  22. 22. 6. ΓΑΔ, ΑΣΗΡ = ΑΠΟΧΗ–ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ 1/3 • a. Για να μπορέσει κάποιος να καρποφορήσει πνευματικά πρέπει να μάθη να ζει με μετριοφροσύνη, και όχι να παρεκκλίνει από την ευθεία οδό. • b. Πρέπει να αποκτήσουμε την λεγόμενη «πειθαρχία των αισθήσεων» με την εγκράτεια και να νικήσουμε τους πειρασμούς με την υπομονή. • c. Με την εγκράτεια και δια της υπομονής τιμωρούνται οι σαρκικές επιθυμίες. • d. Τώρα όσο πολεμούμε την σαρκικότητα και μειώνονται οι απαιτήσεις της, μεταφράζεται αυτόματα σαν ευλογία για το συναίσθημα, κ υπάρχει μεγάλη χαρά και αγαλλίαση σε αυτό (το συναισθημα). 22
  23. 23. 6. ΓΑΔ, ΑΣΗΡ = ΑΠΟΧΗ–ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ 2/3 • e. Όταν λέμε εγκράτεια δεν εννοούμε την αποχή από το κρέας, ή από το να πίνουμε ποτό, ή απλά τον περιορισμό της τροφής… • f. Εννοούμε αποχή, και εγκράτεια από κάθε πρόσκαιρο, από ανούσιες κοσμικές φροντίδες, καθημερινές απολαύσεις σωματικές, η ακόμα και φθηνές πνευματικές, άσκοπη ανάγνωση βλαβερών αναγνωσμάτων, άχρηστης γνώσης. • g. Γενικά πόλεμος σε ότι οδηγεί στις απολαύσεις των 5 αισθήσεων. 23
  24. 24. 6. ΓΑΔ, ΑΣΗΡ = ΑΠΟΧΗ–ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ 3/3 • g. Γενικά πόλεμος σε ότι οδηγεί στις απολαύσεις των 5 αισθήσεων • h. Η απόλαυση των αισθήσεων οδηγεί σε πείνα και δίψα για περισσότερες απολαύσεις. • i. Μετά από τον σκληρό αυτόν αγώνα, έρχεται η εσωτερική αδιατάρακτη γαλήνη μέσα στην ψυχή μας. • j. Η υπομονή που αποκτά ο άνθρωπος μέσα από τις θλίψεις και αυτόν τον τρομερό διαρκή πόλεμο, οι μάταιες επιθυμίες και απολαύσεις δεν βρίσκουν τόπο να κατοικήσουν. 24
  25. 25. 7. ΙΣΑΑΧΑΡ = ΧΑΡΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΓΛΥΚΥΤΗΤΑΣ 1/2 • a. Αφού λοιπόν έχουν υποχωρήσει οι εχθροί και το φρούριο της συνείδησης ειρηνεύει, ο άνθρωπος ειρηνεύει και καταλαβαίνει την βαθύτητα της ειρήνης του Θεού. • b. Η ειρήνη του Θεού διαπερνά και ποτίζει τη διανόηση του ανθρώπου • c. Αν ο άνθρωπος δεν υποτάξει τέλεια τις απαιτήσεις των 5 αισθήσεων, δεν μπορεί να αισθανθεί την εσωτερική χαρά που προέρχεται από το Θεό και από τις πνευματικές ανατάσεις. 25
  26. 26. 7. ΙΣΑΑΧΑΡ = ΧΑΡΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΓΛΥΚΥΤΗΤΑΣ 2/2 • d. Αυτή η χαρμόσυνη γλυκύτητα είναι μία πρόγευση της ουράνιας. • e. Βρισκόμενος ο άνθρωπος σε αυτό το στάδιο, βρίσκεται και κατοικεί ανάμεσα στις 2 ακρότητες • i. Της παρούσας θνητής, πρόσκαιρης, γήινης διαβίωσης • ii. Της μακάριας, αθάνατης και αιώνιας ζωής. • iii.Το ένα πόδι πατάει στη γη, το άλλο πατάει στη αιωνιότητα 26
  27. 27. 8. ΖΑΒΟΥΛΩΝ = ΜΙΣΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ • a. Το τέλειο μίσος για την αμαρτία γεννιέται μετά από την εσωτερική γλυκύτητα • b. Μόνο όταν έχεις τις ουράνιες γλυκύτητες μέσα σου μπορείς να το αποκτήσεις • c. Το μίσος δεν είναι αμαρτία όταν στρέφεται εναντίον της, και όχι κατά των ανθρώπων. • d. Ο άνθρωπος συναισθάνεται απόλυτα το κακό που προξενεί η αμαρτία. • e. Η ψυχή κατανοεί ότι η αργοπορία της έλευσης των ουράνιων αγαλλιάσεων, ανυψώσεων οφείλεται στην αμαρτία • f. Μισούμε και πολεμούμε την αμαρτία, αλλά όμως ποτέ τον αμαρτωλό 27
  28. 28. 9. Η ΔΕΙΝΑ = ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΝΤΡΟΠΑΛΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ 1/2 • d. Θα ντρεπόσουν περισσότερο: • i. Για τις κακές κ αμαρτωλές σκέψεις του μυαλού και τις επιθυμίες της καρδιάς σου • ii. Ή αν σε τοποθετούσαν ολόγυμνο μπροστά στην Βουλή; • iii. Μην ξεχνούμε ότι οι άνθρωποι βλέπουν την γύμνια του σώματος, αλλά ο Θεός βλέπει την γύμνια της ψυχής. 28
  29. 29. 9. Η ΔΕΙΝΑ = ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΝΤΡΟΠΑΛΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ 2/2 • Το συναίσθημα και η λογική όταν βρίσκεται στο απόλυτο μέτρο που πρέπει γίνεται αρετή. Πρέπει το συναίσθημα να είναι αυτό που με ακρίβεια είναι, ούτε λίγο παραπάνω, ούτε λίγο παρακάτω. Αν ξεφύγει από τα απόλυτα μέτρα που αναλογεί, τότε μετατρέπεται σε ελάττωμα και κακία. • Π. χ. Ο υπερβολικός φόβος γίνεται απελπισία • Η πολύ λύπη γίνεται μελαγχολία, δεν μπορεί να χαρεί. • Η χωρίς όρια ελπίδα γίνεται αλαζονεία, κολακεία, αυταπάτη • Η πέραν του δέον χαρά και απόλαυση γίνεται ακολασία, διάλυση. 29
  30. 30. 10. ΙΩΣΗΦ = ΔΙΑΚΡΙΣΗ, ΒΕΝΙΑΜΙΝ = ΘΕΑ ή ΌΡΑΣΗ ή ΘΕΑΜΑ, ΘΕΟΥ, ΘΕΩΣΗ (ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ) 1/2 • a. Η αρετή της Διάκρισης, ο Ιωσήφ) είναι αναγκαία για να κυβερνάει όλες τις άλλες αρετές. • b. Στην πορεία της πνευματικής ζωής αποκτούμε πείρα για την κάθε μία αρετή • c. Συχνά έχουμε πεσίματα και ανασηκώματα που μας ωφελούν εν τέλει. • d. Έχουμε κοπιάσει πάρα πολύ για να φθάσουμε έως εδώ 30
  31. 31. 10. ΙΩΣΗΦ = ΔΙΑΚΡΙΣΗ, ΒΕΝΙΑΜΙΝ = ΘΕΑ ή ΌΡΑΣΗ ή ΘΕΑΜΑ, ΘΕΟΥ, ΘΕΩΣΗ (ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ) 2/2 • f. Όποιος κυβερνηθεί από την αρετή αυτή δεν θα μεταμεληθεί για τις υπηρεσίες της. • g. Μαθαίνει να αποφεύγει τις παγίδες του εχθρού • h. Αποκτά την τέλεια γνώση για τον εαυτό του. Αυτογνωσία. 31
  32. 32. i0. Βενιαμίν = Θέωση, Θεωρία • i. Με την βοήθεια της χάριτος του Θεού φωτίζεται ο νους μας, η λογική μας, κι ύστερα μπαίνουμε στην γνώση του Θεού «καθώς δυνάμεθα». • ii. Όποιος δεν ασκηθεί να ερευνήσει και να δει καθαρά τον εαυτό του δεν μπορεί να ατενίσει και να δει τον Θεό. • iii. Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεό όψονται. • iv. Η ψυχή του ανθρώπου παρομοιάζεται με καθαρό καθρέπτη, που όσο καθαρότερος είναι τόσο περισσότερο αντανακλούν οι ακτίνες του ήλιου. • Ο άνθρωπος δεν μπορεί με τις δυνάμεις του να φθάσει σε αυτό το σημείο. Και δεν το αξίζει βέβαια. Είναι δωρεά της χάριτος του Θεού… 32
  33. 33. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ Ανάλογα με την κρίση Του θα δώσει στον καθένα ο Θεός τα χαρίσματά Του και γι᾿ αυτό, όπως εξηγήσαμε, είναι δώρα του Θεού και όχι στόχοι αυτοσκοπού τους οποίους κατακτά ο άνθρωπος. Ο Θεός βλέπει τον πόθο, βλέπει τον αγώνα, βλέπει την αγωνία, βλέπει το πόσο Τον αναζητά ο άνθρωπος. Ο σεβασμός, η χαρά ή η λύπη, ο πόνος, η ελπίδα της σωτηρίας, όλα αυτά τα σκαλοπάτια, τα οποία μελετήσαμε και σας τα ανέπτυξα, μπορεί να τα λάβει ο κάθε χριστιανός σαν χαρίσματα, ζητώντας με ταπείνωση το έλεος του Θεού σύμφωνα με το θέλημά Του και αγωνιζόμενος να ζει κατά το θέλημά Του. Ας έχουμε υπόψη μας ότι το παιδί που δεν θα κλάψει, η μαμά δεν πρόκειται να το ταίσει. Παρομοίως, «αιτείτε και δοθήσεται υμίν». Να ζητάτε λέει ο Θεός. Τι πρέπει να ζητάμε; Πρώτον, τη Βασιλεία του Θεού και όλα τα υπόλοιπα θα μας τα δώσει Αυτός. «Ξέρω», λέει, «τι ανάγκες έχετε. Εσείς ζητάτε πρώτον να ενωθείτε μαζί Μου και από εκεί και πέρα όλα όσα χρειάζονται, να είστε βέβαιοι και σίγουροι ότι θα σας τα δώσω Εγώ». Η Βασιλεία του Θεού γεννιέται μέσα μας, στην καρδιά μας και αναγνωρίζεται από την κλίμακα των αρετών που λαμβάνει ο άνθρωπος σε δέκα στάδια. Εμείς λοιπόν με τον αγώνα μας, με την υπακοή μας, ας αγωνισθούμε για να λάβουμε αυτά τα δώρα από τον Θεό. Αμήν. 33

Θα αναφερθούμε στο βιβλίο του κυρού Παντελεήμων Καρανικόλα, Μητρ. Κορίνθου «Μυσταγωγία Βιωματικής Ορθοδοξίας», ο οποίος έχει μεταφράσει το βιβλίο από την Αγγλική γλώσσα. Αυτό το βιβλίο σχολίασε ο Γέροντας Νεκτάριος και το έκανε ομιλία. Το βιβλίο ουσιαστικά κάνει ένα παραλληλισμό της σκάλας των αρετών που πρέπει να ανεβεί ένας χριστιανός, με τα ονόματα των παιδιών του Ιακώβ και την ερμηνεία τους. Η έκπληξη που μας δημιουργείται είναι ότι ουσιαστικά ο Θεός μέσα από την Παλαιά Διαθήκη έχει δείξει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να Τον πλησιάσει. Παρουσιάζονται οι αρετές σαν πνευματική σκάλα την οποία μπορεί να ανέβει κανείς για να πλησιάσει τον Θεό. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν πνευματικό καθρέπτη.

Vistos

Vistos totais

95

No Slideshare

0

De incorporações

0

Número de incorporações

35

Ações

Baixados

0

Compartilhados

0

Comentários

0

Curtir

0

×