O slideshow foi denunciado.
Seu SlideShare está sendo baixado. ×

6.badanie fizykalne pluca

Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Anúncio
Próximos SlideShares
7.serce bad fizykalne
7.serce bad fizykalne
Carregando em…3
×

Confira estes a seguir

1 de 31 Anúncio
Anúncio

Mais Conteúdo rRelacionado

Anúncio

6.badanie fizykalne pluca

  1. 1. BADANIE FIZYKALNE UKŁADU ODDECHOWEGO Opracowała mgr Ewa Fiega
  2. 2. Wywiad w układzie oddechowym Kaszel, plwocina- ilość kolor Szkodliwe czynniki środowiskowe Świsty Duszność Palenie Gruźlica Tolerancja wysiłku Astma, alergie Zapalenie oskrzeli Rozedma Zapalenie płuc Zapalenie opłucnej Data ostatniego zdjęcia RTG klatki piersiowej
  3. 3. Ogólne zasady badania klatki piersiowej i płuc w czasie badania z uwagi na znaczną indywidualną zmienność cech stale dokonuje się porównywania wyników badania w symetrycznych miejscach obydwóch stron klatki piersiowej. Chory jest wtedy sam dla siebie kontrolą wszystkie czynności rozpoczyna się od góry, stopniowo przesuwając się niżej chorego od przodu bada się w pozycji leżącej i jako uzupełnienie, w pozycji siedzącej, od tyłu tylko w pozycji siedzącej. Kończyny górne w czasie badania od tyłu powinny być skrzyżowane na piersi, tak aby łopatki zostały nieco rozsunięte dalszą ogólną metodą badania jest rzutowanie zmian stwierdzonych na powierzchni klatki piersiowej na poszczególne pola i płaty płuc
  4. 4. OGLĄDANIE pacjent powinien przyjąć pozycję leżącą lub siedzącą rozebrany do pasa dobrze oświetlone pomieszczenie dzieci lepiej współpracują, gdy siedzą u rodziców na kolanach.
  5. 5. OGLĄDANIE symetria ruchów oddechowych skóra (kolor, zmiany) ruchy nozdrzy częstość - noworodek 40-50 - niemowle (6 m.ż)- 20-30 - małe dziecko 18-25 - dorosły 14-20
  6. 6. OGLĄDANIE rytm - szybki płytkie oddechy (restrykcyjne choroby płuc, ból opłucnowy) - szybkie, głębokie oddechy(wysiłek fizyczny, niepokój), - wolne oddechy (depresja oddechowa wywołana lekami, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego) - oddech Kussmaula –to oddech głośny, charakteryzujący się pogłębieniem i przyśpieszeniem oddechu, oddech „goniącego psa” (kwasica metaboliczna, cukrzyca, śpiączka ketonowa, mocznica) - oddech Cheyne’a – Stokesa to oddech patologiczny, polegający na występowaniu bezdechów trwających kilkanaście sekund, po których pojawia się oddech, który jest coraz szybszy i głębszy, następnie po osiągnięciu maksimum - ulega stopniowemu zwolnieniu i spłyceniu, aż do kolejnego epizodu bezdechu, cykle te powtarzają się. Jest związany z niewydolnością ośrodka oddechowego. Występuje w niewydolności krążenia, obustronnych uszkodzeniach ośrodkowego układu nerwowego powyżej poziomu mostu, w zatruciach opiatami i barbituranami. - oddech ataktyczny (Biota) określenie stosowane do określenia zupełnie niemiarowego oddechu. Okresy bezdechów są przerywane zupełnie bezładnym rytmem oddechowym, poszczególne oddechy różnią się częstotliwością i głębokością. Występuje w schorzeniach i urazach ośrodkowego układu nerwowego obejmujących rdzeń przedłużony i znajdujący się w nim ośrodek oddechowy. Jest objawem poważnym i źle rokującym. Stosunkowo często występuje w stanach agonalnych i może przejść w bezdech.
  7. 7. OGLĄDANIE jakość oddechów – głębokość, tor oddychania kształt przestrzeni międzyżebrowych (wybrzuszenia, zaciąganie) kształt palców i paznokci (pałeczkowatość palców) symetria i kształt klatki piersiowej - klatka piersiowa prawidłowa - klatka beczkowata - klatka lejkowata - klatka gołębia (kurza) - klatka cepowata - kyphosis (tylne wygięcie kręgosłupa) - scoliosis (boczne wygięcie kręgosłupa)
  8. 8. Klatka piersiowa prawidłowa wymiar boczny klatki jest większy niż wymiar przednio- tylny
  9. 9. Klatka piersiowa beczkowata Wymiar przednio-tylny jest większy niż normalnie (klatka ma przekrój okrągły). Występuje w: - długotrwałej astmie, - zwłóknieniu torbielowatym płuc, - przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc. Prawidłowo występuje u noworodków, może towarzyszyć starzeniu się organizmu.
  10. 10. Klatka piersiowa lejkowata Wrodzona lub nabyta, złożona anomalia rozwojowa polegająca na uwypukleniu trzonu mostka w kierunku kręgosłupa z jednoczesnym uwypukleniem do przodu wyrostka mieczykowatego wraz z zaburzeniem wzrostu okolicznych chrząstek.
  11. 11. Klatka piersiowa kurza Mostek jest przesunięty ku przodowi tworząc w tym miejscu uwypuklenie, przylegające do mostka chrząstki żeber są uciśnięte.
  12. 12. Klatka piersiowa cepowata Kształt ten wywołany jest nieprawidłowymi ruchami oddechowymi, które towarzyszą złamaniu żeber w kilku miejscach. Zazwyczaj cały segment kostny traci łączność z resztą rusztowania. Obszar dotknięty urazem przemieszcza się w głąb klatki piersiowej przy wdechu, a przy wydechu na zewnątrz. Zmniejsza się objętość oddechowa i wentylacja staje się utrudniona. Należy pamiętać, że złamaniom żeber może towarzyszyć znaczna utrata krwi. Często występuje równoczesne duże stłuczenie płuca, co nasila hipoksję. Rozpoznanie następuje na podstawie obserwacji klinicznej oraz palpacyjnie wyczuwalnego trzeszczenia w miejscach złamań żeber. Celem postępowania jest zapewnienie właściwej funkcji oddychania. Z powodu towarzyszących powikłań, niemal zawsze należy wprowadzić dren do jamy klatki piersiowej w celu zdrenowania. Kolejnym zadaniem jest walka z bólem, bez skutecznej analgezji pacjent będzie się źle wentylował, będą powstawały ogniska niedodmy, odksztuszanie będzie upośledzone a gromadząca się wydzielina będzie zatykać oskrzela. Należy również kontrolować równowagę płynową – płuco (zwłaszcza urazowe) jest wrażliwe na niedostateczną perfuzję, a także na nadmiar płynów. Czasami jednak konieczne jest zastosowanie sztucznej wentylacji (z dodatnim ciśnieniem).
  13. 13. kyphosis (tylne wygięcie kręgosłupa)
  14. 14. scoliosis (boczne wygięcie kręgosłupa)
  15. 15. WŁAŚCIWOŚCI PLWOCINY BIAŁA LUB SZARA - Palenie - przewlekłe zapalenie oskrzeli - astma ŻÓŁTA LUB ZIELONA - ostre zapalenie oskrzeli - zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli - astma - rozstrzenie oskrzeli - Zwłóknienie torbielowate PIENISTA Z PASEMKAMI KRWI - obrzęk płuc
  16. 16. BADANIE PALPACYJNE tkliwość zgrubienia rozszerzanie się klatki piersiowej drżenie głosowe zwiększone w –niedodmie - zapaleniu płuc obniżone w – odmie opłucnowej - astmie - rozedmie płuc brak w wysięku opłucnowym
  17. 17. OPUKIWANIE Celem opukiwania jest stwierdzenie odgłosu opukowego lub jego braku w klatce piersiowej. Należy użyć obu rąk, umieścić palce jednej ręki oddzielone od siebie na klatce piersiowej i uderzać końcowym paliczkiem środkowego palca drugiej ręki. Ruch uderzający powinien być szybkim ruchem nadgarstka, a palec uderzający powinien uderzać pod kątem prostym w palce ułożone na klatce piersiowej. Palce na klatce piersiowej powinny być ułożone równolegle do przypuszczalnej linii stłumienia odgłosu opukowego. Palce powinny być umieszczone w przestrzeniach międzyżebrowych.
  18. 18. OPUKIWANIE Ocena granic płuc przez opukiwanie ma na celu ustalenie granic szczytów płuc oraz granic dolnych. Szczyty płuc znajdują się w dołach nadobojczykowych, wyróżnia się granice: - przyśrodkową (przebiega łukowato od obojczyka do wyrostka ościstego VII kręgu szyjnego) - boczną szczytów (około 5 cm na zewnątrz od granicy przyśrodkowej) Opukiwanie dolnych granic płuc wykonuje się w pozycji stojącej lub siedzącej w liniach: - środkowo - obojczykowej - pachowej środkowej - łopatkowej - przykręgosłupowej
  19. 19. Dolne granice płuc Linie topograficzne Płuco prawe Płuco lewe Linie środkowo-obojczykowa VI żebro IV żebro Linia pachowa środkowa VII żebro VIII żebro Linia łopatkowa X żebro X żebro Linia przykręgosłupowa XI krąg piersiowy XI krąg piersiowy
  20. 20. OPUKIWANIE stłumienie rezonans zwiększony rezonans wysokość przepony (oznaczenie stłumienia przeponowego)
  21. 21. ODGŁOS OPUKOWY Wzmożony: - odma opłucnowa - rozedma płuc Obniżony (głuchy): - niedodma - zapalenie płuc (szczególnie gdy zagęszczenie miąższu obejmuje znaczne obszary płuc) - wysięk opłucnowy
  22. 22. OSŁUCHIWANIE
  23. 23. Kolejność osłuchiwania płuc z przodu klatki piersiowej
  24. 24. Kolejność osłuchiwania płuc z tyłu klatki piersiowej
  25. 25. SZMERY ODDECHOWE FIZJOLOGICZNE Oskrzelowy (wdech <wydech) - bardzo głośne, wysokie tony nad rękojeścią mostka, wdech słychać w 1/3 długości, wydech cały Oskrzelowo- pęcherzykowy (wdech =wydech) - słyszalny ponad oskrzelami-1,2 przestrzeń międzyżebrowa i pomiędzy łopatkami- jeśli jest tam gdzie go nie powinno być świadczy o zgrubieniu tkanki Pęcherzykowy ( wdech> wydechu) - wysłuchujemy nad polami płucnymi, tkanką płucną znajdującą się obwodowo. Są to szmery słyszalne nad zdrowymi płucami, podobne do szelestu i słyszalne podczas wdechu i 1/3 wydechu. Osłabienie szmeru pęcherzykowego można stwierdzić w astmie (tzw. cicha klatka piersiowa), osłabione szmery oddechowe występują w przypadku grubej ścianie klatki piersiowej i otyłości
  26. 26. SZMERY ODDECHOWE DODATKOWE - PATOLOGICZNE Rzężenia - inaczej trzeszczenia występują podczas wdechu i są wysokimi i nagle powstającymi dźwiękami. Mechanizm ich powstania: stan chorobowy powoduje przedwczesne zamknięcie małych dróg oddechowych na końcu wydechu i podczas następnego wdechu mogą one zostać ponownie otwarte przez przezwyciężenie napięcie powierzchniowego, które utrzymuje je zamknięte. Jeśli ostatecznie zostaną one „z trzaskiem otwarte” i powstają wtedy trzeszczenia. Mamy trzeszczenia grubobańkowe – ton niższy kiedy w dużych oskrzelach jest płyn lub wydzielina. drobnobańkowe – ton wyższy cichszy (w obrzęku płuc)
  27. 27. SZMERY ODDECHOWE DODATKOWE - PATOLOGICZNE Świsty są muzycznym odgłosem, występują głównie podczas wydechu a czasem też i wdechu i są spowodowane zwężeniem drzewa oskrzelowego ( powietrze ma trudności z wydostaniem się na zewnątrz) występuje przy astmie i przewlekłym zapaleniu oskrzeli. Tarcie opłucnowej jest spowodowane przez tarcie powierzchni zmienionej zapalnie. Dźwięk jest podobny do dźwięku zaginanej nowej skóry lub skrzypiącego dźwięku łodzi płynącej pod wiatr. Występuje w zapaleniu opłucnej, zapalenie płuc, zator płucny.
  28. 28. PRZEWODZENIE GŁOSU Bronchofonia Pacjent mówi raz, raz, raz przy osłuchiwaniu stetoskopem. Powinniśmy słyszeć bardzo stłumiony głos, gdy jest palologia słyszymy to bardzo głośno i ostro. Spowodowane to jest tym ,że jest tam zgrubiała tkanka a ona bardziej przewodzi głos. Egofonia - wysłuchujemy membraną „i” (mówi pacjent). Powinniśmy słyszeć „i” przy patologii będziemy słyszeć „ej” Pektorylokwia- przewodzenie szeptu- osłuchujemy membraną, pacjent mówi szeptem 1,2,3. Fizjologia –nic nie słyszymy, patologia słyszymy liczenie 1,2,3 w stetoskopie.
  29. 29. Objętość i pojemność płuc Objętość powietrza znajdującego się w płucach można rozpatrywać w kategoriach pojemności i objętości płuc Pojemność płuc (właściwie pojemność całkowita płuc, ang. Total Lungs Capacity - TLC) - czyli objętość powietrza zawartego w płucach przy maksymalnym wdechu. U dorosłego człowiek wynosi 5-6 l. TLC - Total Lungs Capacity - pojemność całkowita płuc składa się z:  VC - Vital Capacity - pojemność życiowa płuc (4500 ml) na, którą składają się: TV - Tidal Volume – pojemność (objętość) oddechowa (około 500 ml ) –objętość powietrza wprowadzonego do płuc w czasie normalnego wdechu i objętość powietrza opuszczającego płuca w czasie wydechu IRV - Inspiratory Reserve Volume - pojemność dopełniająca (zapasowa objętość wdechowa ) – (3000 ml ) powietrze, które dodatkowo można wciągnąć do płuc (pogłębiony wdech, czyli od końca spoczynkowej objętości wdechowej do maksymalnego wdechu) ERV - Expiratory Reserve Volume - pojemność zapasowa ( zapasowa objętość wydechowa - około 1000 ml) powietrze, które dodatkowo można usunąć z płuc (pogłębiony wydech, czyli od końca prawidłowej oddechowej objętości wydechowej do maksymalnego wydechu)  RV - pojemność zalegająca - jest to pojemność (1500 ml )powietrza, które pozostaje w płucach nawet przy najgłębszym wydechu i nie jest wymieniana podczas standardowego oddechu. FRC zalegająca pojemność czynnościowa płuc (około 2500 ml)- suma zapasowej objętości wydechowej (ERV) i pojemności zalegającej (RV) IC pojemność wdechowa (3500 ml) –suma objętości oddechowej (TV) i zapasowej objętości wdechowej (IRV)
  30. 30. Opracowano na podstawie literatury: 1. Bates B., Bickley S.L, Hoekelman A.R.: Wywiad i badanie fizykalne. Springer PWN, Warszawa 1997 2. Dyk D.: Badanie fizykalne w pielęgniarstwie. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010 3. Krajewska-Kułak E., Szczepański M.: Badanie fizykalne w praktyce pielęgniarek i położnych. Czelej, Lublin 2008 4. Maxwell A.A., Marsh J. pod redakcją Kokota F.: Crash Course. Wywiad i badanie przedmiotowe. Wydawnictwo Medyczne Urban &Partner, Wrocław 2004 5. Dacre J., Kopelman P. w tłumaczeniu Kamińskiego B.: Badanie kliniczne. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003 6. Epstein O., Perkin G.D, de Bono D.P, Cookson J.: Badanie Kliniczne. Wydawnictwo „Czelej”, Lublin 2001 7. Tatoń S., Czech A.: Diagnostyka Internistyczna. Podręcznik dla lekarzy i studentów. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005 8. Zatouroff M.: Objawy fizykalne. Rozpoznanie w kolorze. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1997. 9. Wilkins R.L., Hodgkin J.E., Lopez B.: Szmery płuc. Agencja Wydawnicza SiS, Bydgoszcz 1997

×