O slideshow foi denunciado.
Utilizamos seu perfil e dados de atividades no LinkedIn para personalizar e exibir anúncios mais relevantes. Altere suas preferências de anúncios quando desejar.
ΕΠΙΡΡΗΜΑΣΙΚΕ΢ ΠΡΟΣΑ΢ΕΙ΢ = προσδιορίζουν επιρρηματικά το περιεχόμενο της πρότασης
από την οποία εξαρτώνται
ΕΙ΢ΑΓΟΝΣΑΙ ΕΚΥΕΡ...
πρόταση καταφατική)
3. οὐδ’ εἰ, οὐδ’ ἐάν, μηδ’ ἐάν: η παραχώρηση γίνεται προς
κάτι που θεωρείται αδύνατο ή απίθανο - εξάρτ...
Próximos SlideShares
Carregando em…5
×

δευτερευουσες επιρρηματικες

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

  • Seja o primeiro a comentar

δευτερευουσες επιρρηματικες

  1. 1. ΕΠΙΡΡΗΜΑΣΙΚΕ΢ ΠΡΟΣΑ΢ΕΙ΢ = προσδιορίζουν επιρρηματικά το περιεχόμενο της πρότασης από την οποία εξαρτώνται ΕΙ΢ΑΓΟΝΣΑΙ ΕΚΥΕΡΟΝΣΑΙ ΑΙΣΙΟΛΟΓΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. αιτίας ή επεξήγηση σε εμπρόθετο προσδ. αιτίας) 1. Με τους αιτιολογικούς συνδέσμους: ὅτι, ὡς, διότι 2. Με τους χρονικο-αιτιολογικούς συνδέσμους: ἐπεί, ἐπειδή και σπάνια ὅτε, ὁπότε 3. Με τον σύνδεσμο εἰ (=διότι ίσως) Με τις προτάσεις των κυρίων προτάσεων κρίσεως, δηλ. 1. Απλή οριστική: το αίτιο παρουσιάζεται ως πραγματικό με εξάρτηση από αρκτικό χρόνο. Αν η εξάρτηση είναι από ιστορικό χρόνο μετατρέπεται σε ευκτική πλαγίου λόγου 2. Με δυνητική οριστική: το αίτιο ήταν δυνατό να συμβεί στο παρελθόν αλλά δε συνέβη 3. Με δυνητική ευκτική: το αίτιο παρουσιάζεται ως δυνατό στο παρόν ή μέλλον ΣΕΛΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. σκοπού ή επεξήγηση σε εμπρ. προσδ. σκοπού) Με τους τελικούς συνδέσμους: ἵνα, ὅπως, ὡς (άρνηση μη) 1. Όταν εξαρτώνται από αρκτικό χρόνο: α) με υποτακτική ως προτάσεις επιθυμίας β) με ευκτική 2. Όταν εξαρτώνται από ιστορικό χρόνο: α) με υποτακτική β) με ευκτική 3. Με οριστική ιστορικού χρόνου:σκοπός που δεν πραγματοποιήθηκε ΢ΤΜΠΕΡΑ΢ΜΑΣΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. αποτελέσματος, όρου, συμφωνίας) Με τους συνδέσμους ὥστε και ὡς 1. Με τις εγκλίσεις των κυρίων προτάσεων κρίσεως (οριστική, δυν. οριστική, δυν. ευκτική, ευκτ. πλαγ. λογου) 2. Με απαρέμφατο (αρνηση μη - αποτέλεσμα υποκειμενικό) ΤΠΟΘΕΣΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. προϋπόθεσης) Με τους υποθετικούς συνδέσμους: εἰ + οριστική / ευκτική ἐάν, ἄν, ἤν + υποτακτική Α΄ γεγονός πραγματικό εἰ +οριστική (υπόθεση) κάθε έγκλιση (εκτός δυν. κ΄ ευχετικής οριστικής) (αποδ.) Β΄ Μη πραγματικό / δυνατό στο παρελθον εἰ +οριστική ιστορικού χρόνου (υπόθεση) δυνητική οριστική Γ΄ Απλή σκέψη του λέγοντος εἰ +ευκτική (υπόθεση) δυνητική ευκτική Δ΄ Προσδοκώμενο ἐάν, ἄν, ἤν + υποτακτική οριστική μέλλ., δυν. ευκτ., υποτ. Ε΄ Αόριστη επανάληψη στο παρόν/μέλλον ἐάν, ἄν, ἤν + υποτακτική οριστική ενεστώτα ΢Σ΄ Αόριστη επανάληψη στο παρελθόν εἰ + επαναληπτική ευκτική απλή οριστική παρατατικού ή υπερσυντελίκου ΠΑΡΑΦΩΡΗΣΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. εναντίωσης) 1. εἰ καί, ἄν και (η παραχώρηση γίνεται προς κάτι που θεωρείται πραγματικό) 2. καὶ εἰ, καὶ ἄν (κἄν):η παραχώρηση γίνεται προς κάτι που θεωρείται αδύνατό ή απίθανο - η εξάρτηση από Εκφέρονται με τις εγκλίσεις των υποθετικών προτάσεων
  2. 2. πρόταση καταφατική) 3. οὐδ’ εἰ, οὐδ’ ἐάν, μηδ’ ἐάν: η παραχώρηση γίνεται προς κάτι που θεωρείται αδύνατο ή απίθανο - εξάρτηση από πρόταση αρνητική. ΦΡΟΝΙΚΕ΢ (επιρρ. προσδ. χρόνου) 1. Με τους χρονικούς συνδέσμους π.χ. ὅτε, ὁπότε, ἐπεί, ἡνίκα, ἔστε, ἔως, ὡς, ἄχρι, μέχρι, πρίν 2. Με τους χρονικούς και το αοριστολογικό ἄν (χρονικο- υποθετικές) 3. Με αναφορικές εκφράσεις χρόνου (π.χ. αφ’οὗ, μέχρις ὅτου κ.ά. 1. Με απλή οριστική Δηλώνουν πραγματικό γεγονός (προτερόχρονο, ταυτόχρονο ή υστερόχρονο) 2. Με υποτακτική (δηλώνουν το προσδοκώμενο ή αόριστη επανάληψη στο παρόν/μέλλον) 3. με ευκτική (δηλώνουν απλή σκέψη ή αόριστη επανάληψη στο παρελθόν)ΔΕΤΣΕΡΕΤΟΤ΢Ε΢ ΑΝΑΥΟΡΙΚΕ΢ ΕΙ΢ΑΓΟΝΣΑΙ ΕΚΥΕΡΟΝΣΑΙ ΟΝΟΜΑΣΙΚΕ΢ ΠΑΡΑΣΗΡΗ΢Η: Λειτουργούν ως: υποκείμενο, αντικείμενο, κατηγορούμενο, παράθεση, επεξήγηση, επιθετικός ή κατηγορηματικός προσδιορισμός, ονοματικός ετερόπτωτος προσδιορισμός Με τις αναφορικές αντωνυμίες  ὅς-ἥ-ὅ = ο οποίος-α-ο  ὅσπερ-ἤπερ-ὅπερ = ο οποίος ακριβώς  ὅστις-ἥτις-ὅ τι = όποιος  ὁπότερος-α-ον = όποιος από τους δύο  ὅσος -η-ον  ὁπόσος-η-ον = όσος  οἶος-α-ον = τέτοιος που  ὁποῖος-α-ον = τέτοιας λογής που  ἡλίκος -η- ον = όσο μεγάλος  ὁπηλίκος -η-ον = όσο μεγάλος ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΙ΢ΕΩ΢: εκφέρονται με τις εγκλίσεις των κυρίων προτάσεων κρίσεως (οριστική, δυνητική οριστική, δυνητική ευκτική, ευκτική πλαγίου λόγου) - άρνηση οὐ ΕΑΝ ΕΊΝΑΙ ΕΠΙΘΤΜΙΑ΢: εκφέρονται με τις εγκλίσεις των κυρίων προτάσεων επιθυμίας (υποτακτική, ευχετική οριστική, ευχετική ευκτική, προστακτική άρνηση μὴ ΠΑΡΑΣΗΡΗ΢Η: Από όλες τις δευτερεύουσες προτάσεις μόνο οι αναφορικές προσδιοριστικές δύνανται να εκφέρονται με τις εγκλίσεις των προτάσεων επιθυμίας ΕΠΙΡΡΗΜΑΣΙΚΕ΢ (προσδιορίζουν επιρρηματικά την πρόταση από την οποία εξαρτώνται) ΑΙΣΙΟΛΟΓΙΚΕ΢ Με αναφορικά επιρρήματα  οὗ, ὅπου, ἔνθα, ὅθι =εκεί όπου  οἷ, ὅποι, ἔνθα = προς τα κει όπου  ὅθεν, ὁπόθεν, ἔνθεν = απ’ όπου  ὅτε, ὁπότε, ἡνίκα, ὁπήνικα =την ώρα που  ὡς = όπως ὥσπερ = όπως ακριβώς  ὅπου, ὁπόσον κ.ά. αλλά και αναφορικές αντωνυμίες Με τις εγκλίσεις των αιτιολογικών προτάσεων Άρνηση οὐ ΣΕΛΙΚΕ΢ Με οριστική μέλλοντα - άρνηση μή ΢ΤΜΠΕΡΑ΢ΜΑΣΙΚΕ΢ 1. Με τις εγκλίσεις των κυρίων προτάσεων κρίσεως - Άρνηση οὐ 2. οἷος - ὅσος ὥστε + απαρέμφατο ΤΠΟΘΕΣΙΚΕ΢ Με τις εγκλίσεις των υποθετικών προτάσεων ΠΑΡΑΒΟΛΙΚΕ΢ Με το ὡς, ὥσπερ, ὁπως, ὅσον, ὁσῳ κ.ά Με τις εγκλίσεις των προτάσεων κρίσεως

×