O slideshow foi denunciado.
Utilizamos seu perfil e dados de atividades no LinkedIn para personalizar e exibir anúncios mais relevantes. Altere suas preferências de anúncios quando desejar.

Ενότητα 29, Οι βαλκανικοί πόλεμοι (1912 - 1913). Ιστορία Γ΄ Γυμνασίου

Ενότητα 29, Οι βαλκανικοί πόλεμοι (1912 - 1913). Ιστορία Γ΄ Γυμνασίου, σελ. 85-86

  • Seja o primeiro a comentar

Ενότητα 29, Οι βαλκανικοί πόλεμοι (1912 - 1913). Ιστορία Γ΄ Γυμνασίου

  1. 1. ΕΝΟΤΗΤΑ 29, Οι βαλκανικοί πόλεμοι (1912-1913). Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία, Γ΄ Γυμνασίου, σελ.85-86
  2. 2. Το σάλπισμα του τσολιά για τη μεγάλη εξόρμηση της 5ης Οκτωβρίου 1912, που σε 9 μήνες θα έχει διαπλάσει την Ελλάδα.
  3. 3. Ο σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Η πεποίθηση νέων και μορφωμένων Τούρκων αξιωματικών ότι τα δεινά της χώρας τους οφείλονταν στην κακοδιοίκηση του σουλτάνου οδήγησε στο λεγόμενο κίνημα των «Νεότουρκων». Λίγο καιρό μετά την επικράτηση των Νεότουρκων έγινε φανερό ότι κύριος στόχος τους ήταν ο πλήρης εκτουρκισμός του οθωμανικού κράτους, πράγμα που σήμαινε διώξεις σε βάρος των αλλοεθνών πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
  4. 4. Στην Οθωμανική αυτοκρατορία, ως αντίδραση στην παρακμή και στη συνεχή απώλεια εδαφών εμφανίζεται και σταδιακά επικρατεί, το κίνημα των Νεότουρκων (1908). Οι Νεότουρκοι προέτασσαν την εθνική τους ταυτότητα (τουρκική) κι όχι τη θρησκευτική (μουσουλμανική). Δήλωναν ότι είχαν σκοπό τον εκσυγχρονισμό του Οθωμανικού κράτους και υποχρέωσαν το σουλτάνο να παραχωρήσει σύνταγμα.
  5. 5. Η πολιτική των Νεότουρκων αναζωπύρωνε τα εθνικά αισθήματα των γειτονικών βαλκανικών λαών (Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Μαυροβούνιοι) που επιδίωκαν όχι μόνο την προστασία των ομοεθνών τους που διέμεναν στο οθωμανικό κράτος αλλά και την ενσωμάτωση των οθωμανικών εδαφών στα οποία αυτοί κατοικούσαν. Οι βασιλείς των συμμάχων βαλκανικών χωρών κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Από αριστερά, ο Φερδινάνδοςτης Βουλγαρίας, ο Πέτροςτης Σερβίας, ο ΓεώργιοςΑ΄ της Ελλάδαςκαι ο Νικόλαοςτου Μαυροβούνιου. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995 Τον Οκτώβριο του 1911 οι Νεότουρκοι είχαν αποφασίσει σε συνέδριό τους την εξόντωση των μη μουσουλμανικών εθνοτήτων και τη βίαιη τουρκοποίηση των μουσουλμανικών πληθυσμών.
  6. 6. http://users.sch.gr/ip ap/Ellinikos%20Polit ismos/xartes/Balkan %201912.htm
  7. 7. Τα πράγματα περιπλέκονταν λόγω και της ανάμειξης των Δυνάμεων. Η Γερμανία είχε διεισδύσει οικονομικά στην Οθωμανική αυτοκρατορία, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. «Βαλκανικά προβλήματα» είναι η φράση που αναγράφεται στο καζάνι που βράζει και πάνω στο οποίο κάθονται οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής του 1912, οι οποίες κινδυνεύουν να τιναχθούν στον αέρα λόγω του βρασμού. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995 Η Οθωμανική αυτοκρατορία χαρακτηρίζεται την εποχή εκείνη ως «ο Μεγάλος Ασθενής».
  8. 8. Τα πράγματα περιπλέκονταν λόγω και της ανάμειξης των Δυνάμεων. Η Ιταλία, έχοντας και αυτή οικονομικά κίνητρα, επιτέθηκε, τον Σεπτέμβριο του 1911, εναντίον της Λιβύης (οθωμανική κτήση), ενώ κατέλαβε τα υπό οθωμανική διοίκηση Δωδεκάνησα (Μάιος 1912).
  9. 9. Τα πράγματα περιπλέκονταν λόγω και της ανάμειξης των Δυνάμεων. Επιπλέον, η Αυστροουγγαρία, η οποία είχε αναλάβει από το 1878 τη διοίκηση της οθωμανικής επαρχίας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, προχώρησε, το 1908, σε πλήρη προσάρτηση αυτής της περιοχής. Ο Αρχιδούκας Φραγκίσκος Φερδινάνδος των Αψβούργων και η σύζυγός του κατά την έξοδό τους από δεξίωση στο Δημαρχείο του Σαράγιεβο - 28 Ιουνίου 1914
  10. 10. Τα πράγματα περιπλέκονταν λόγω και της ανάμειξης των Δυνάμεων. Όλα αυτά έπλητταν συμφέροντα των άλλων Δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) και αποκάλυπταν τις αδυναμίες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το βαλκανικό θέατρο είναι ο τίτλος τον σκίτσου αυτού, που παρουσιάζει τον βασιλιά της Αγγλίας να κινεί τα νήματα από τα οποία κρέμονται οι μαριονέτες, δηλ. οι βασιλείς των βαλκανικών χωρών. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  11. 11. Ο Βενιζέλος ακολουθούσε, αρχικά, πολιτική κατευναστική απέναντι στις νεοτουρκικές προκλήσεις, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν ήταν επαρκώς προετοιμασμένη για πόλεμο.
  12. 12. Καθώς, όμως, ο Βενιζέλος την άνοιξη του 1911 έκρινε ότι μια πολεμική σύγκρουση δεν ήταν μακριά, υιοθέτησε την τακτική της βαλκανικής συνεννόησης. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράφτηκαν, την άνοιξη του 1912, συνθήκες συμμαχίας ανάμεσα στη Σερβία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα και το Μαυροβούνιο. Η συμμαχία των τεσσάρων χριστιανικών λαών Ελλάδος, Σερβίας,Βουλγαρίας, Μαυροβουνίου (σε σχήμα σταυρού) έτοιμη να πλήξει τον ισλαμικό κίνδυνο, το 1912.
  13. 13. Η ένοπλη σύρραξη ξεκίνησε όταν οι Βαλκάνιοι σύμμαχοι απαίτησαν από τον σουλτάνο να σέβεται τα δικαιώματα των χριστιανικών εθνοτήτων που ζούσαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις προς όφελός τους (αρχές Οκτωβρίου 1912). Η απροθυμία του σουλτάνου να συζητήσει τέτοιου είδους ζητήματα στάθηκε η αφορμή του πολέμου. Αμέσως ξεκίνησε η σύγκρουση, που ονομάστηκε Α΄ βαλκανικός πόλεμος.
  14. 14. Ποιους λόγους επικαλέστηκε ο βασιλιάς Γεώργιος προκειμένου να αιτιολογήσει την προσφυγή της Ελλάδας σε πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής αυτοκρατορίας;
  15. 15. Ο σουλτάνος ηττημένος στο πεδίο της μάχης από τις τέσσερις βαλκανικές χώρες που του κήρυξαν τον πόλεμο το 1912. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  16. 16. Τμήμα των ελληνικών προφυλακών στα στενά του Σαρανταπόρου την πρώτη ημέρα της μάχης (9 και 10 Οκτωβρίου 1912) που υπήρξε η πρώτη μεγάλη ελληνική νίκη στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη.
  17. 17. Μια από τις ωραιότερες λιθογραφίες του Σωτήρη Χρηστίδη για τη δεύτερη ημέρα της μάχης τουΣαρανταπόρου την 10 Οκτωβρίου 1912. Οι εύζωνοι καταλαμβάνουν υψώματα με εφ’ όπλου λόγχη και πολεμούν σώμα με σώμα. Ο σημαιοφόρος έχει φθάσει στο ύψωμα. Δίπλα ο σαλπιγκτής σημαίνει την κατάληψη του στόχου ενώ ένας άλλος εύζωνος επιτίθεται για να αρπάξει τη σημαία του εχθρού και να την πάρει λάφυρο. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  18. 18. Ο ελληνικός στρατός, με αρχιστράτηγο τον διάδοχο Κωνσταντίνο, προέλασε στην Ήπειρο και τη Μακεδονία καταλαμβάνοντας πολλές περιοχές.
  19. 19. Η μεγάλη έφοδος των ευζώνων στη μάχη της Δεσκάτης, την 8η Οκτωβρίου 1912. Ο καλλιτέχνης παριστά το πάθος των Ελλήνων για την απελευθέρωση των αλύτρωτων εδαφών, ενώ ο σαλπιγκτής σημαίνει επίθεση. Η λαϊκή εικόνα δείχνει ακόμα τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι πυροβολητές, μεταφέροντας με τα χέρια τους τα πυροβόλα, καθώς και το ότι τα χώματα της Μακεδονίας κατακτήθηκαν με εφόδους «εφ' όπλου λόγχη». «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  20. 20. Πρέβεζα, Οκτώβριος 1912, Έλληνες στρατιώτες φωτογραφίζονται σε καταληφθέν τουρκικό πυροβόλο στο Φρούριο Παντοκράτορος (Καρά Μπαμπά).
  21. 21. Τα σερβικά στρατεύματα κατέλαβαν τα Σκόπια και το Μοναστήρι και προωθήθηκαν μέχρι το Δυρράχιο της (σημερινής) Αλβανίας. Η Σερβία καταλαμβάνει μέρος της Μακεδονίας το 1912 γεγονός που κάνει την Ελλάδα να διαμαρτυρηθεί. Το 1945 οι Σκοπιανοί μετονόμασαν την περιοχή από Βαρδαρία σε Δημοκρατία της Μακεδονίας με υπόδειξη του Τίτο. Σε αυτή την περιοχή της Μακεδονίας υπήρχαν πόλεις όπως το Μοναστήρι, το Κρούσοβο, η Δοϊράνη, η Γευγελή που κατοικούνταν σε μεγάλο βαθμό και από Έλληνες. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  22. 22. Παράλληλα, βουλγαρικές δυνάμεις έφτασαν σε μικρή απόσταση από την Κωνσταντινούπολη και, αφού κατέλαβαν τη Δ. Θράκη και την Α. Μακεδονία, κατευθύνονταν στη Θεσσαλονίκη. Διδυμότειχο, 1912, ο βουλγαρικός στρατός εισέρχεται στην πόλη.
  23. 23. Βουλγαρική προπαγανδιστική αφίσα. Δείχνει τον βασιλέα Φερδινάνδο της Βουλγαρίαςνα σπέρνει οργισμένος βόμβες κατά των τουρκικών στρατευμάτων στη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  24. 24. Μπροστά στο σοβαρό ενδεχόμενο να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη από βουλγαρικές δυνάμεις, πράγμα που θα δημιουργούσε εξαιρετικά αρνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, ο Βενιζέλος διέταξε τον διάδοχο Κωνσταντίνο να κινηθεί ταχύτατα προς τη Θεσσαλονίκη.
  25. 25. Η μεγάλημάχητωνΓιαννιτσώντην20ή Οκτωβρίου1912.Το ελληνικό πεζικό περνάει το ποτάμι και επιτίθεται κατά του εχθρού, ενώ καλύπτεται από το πυροβολικό. Η μάχη των Γιαννιτσών υπήρξε η σημαντικότερη του 1ου Βαλκανικού Πολέμου. Οι Τούρκοι είχαν παρατάξει 30.000 στρατιώτες με 6 πυροβολαρχίες και πολέμησαν σθεναρά για να σταματήσουν την ελληνική επίθεση, χωρίς να τα καταφέρουν. Οι απώλειες των Τούρκων ήταν μεγάλες. Από την ελληνική πλευρά σκοτώθηκαν κατά το διήμερο της μάχης 10 αξιωματικοί και 178 οπλίτες, ενώ οι τραυματίες ανήλθαν σε 815. Η νίκητων Ελλήνων άνοιξετο δρόμογια τη Θεσσαλονίκη. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  26. 26. Πράγματι, και παρά τις αντιρρήσεις του Κωνσταντίνου, το απόγευμα της 26ης Οκτωβρίου 1912 ελληνικός στρατός έμπαινε στη Θεσσαλονίκη. Λίγες μέρες αργότερα έφτασε στην πόλη και ο βασιλιάς Γεώργιος. Θεσσαλονίκη, 29 Οκτωβρίου 1912, ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄ έφιππος εισέρχεται στην πόλη, συνοδευόμενος από τον Διάδοχο Κωνσταντίνο.
  27. 27. 13 Οκτωβρίου 1912 Τηλεγράφημα Βενιζέλου προς Κωνσταντίνο « Αναμένω να μοι γνωρίσετε την περαιτέρω διεύθυνσιν, ην θα ακολουθήση η προέλασις του στρατού Θεσσαλίας. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ’ όψιν ότι σπουδαίοι πολιτικοί λόγοι επιβάλλουσι να ευρεθώμεν μίαν ώραν ταχύτερον εις την Θεσσαλονίκην.» Τηλεγράφημα Κωνσταντίνου προς Βενιζέλο «Ο στρατός δεν θα οδεύση κατά της Θεσσαλονίκης. Εγώ έχω καθήκον να στραφώ κατά του Μοναστηρίου, εκτός αν μου το απαγορεύετε.» Τηλεγράφημα Βενιζέλου προς Κωνσταντίνο «Σας το απαγορεύω» 26 Οκτωβρίου 1912 Τηλεγράφημα Βενιζέλου προς Κωνσταντίνο να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη «Αρχηγό στρατού: Παραγγέλλεσθε να αποδεχθήτε την προσφερόμενην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και να εισέλθετε εις ταύτην άνευ χρονοτριβής. Καθιστώ ύμάς υπεύθυνον διά πάσαν αναβολήν, έστω και στιγμής.» W. & D. Downey, περ. 1910, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος.
  28. 28. Η παράδοσητης Θεσσαλονίκηςαπό τον Τούρκοδιοικητήτης Ταχσίν Πασάπρος το διάδοχο Κωνσταντίνο που συμβολίζεται με την παράδοση τον ξίφους και τον πρωτοκόλλου, ενώ η τουρκική σημαία υποστέλλεται και η σημαία των νικητών κυματίζει μπροστά από το προσωρινό στρατηγείο που έχει εγκατασταθεί στο σιδηροδρομικό σταθμό Topsin. Εύζωνοι παρουσιάζουν όπλα μπροστά από τον καταυλισμό τους, ενώ στο βάθος διακρίνεται η πόλη της Θεσσαλονίκης. Πίσω από τον Κωνσταντίνο το επιτελείο του. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  29. 29. Θεσσαλονίκη, πρωινό 27ης Οκτωβρίου 1912, τμήματα του ελληνικού στρατού εισέρχονται στα περίχωρα της ήδη συνθηκολογημένης πόλης, υπό τα σαστισμένα βλέμματα μερικών Οθωμανών κατοίκων της.
  30. 30. Αγνώστου, 1912, η είσοδος στη Θεσσαλονίκη του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου.
  31. 31. Λαϊκή λιθογραφία για την είσοδο του Κωνσταντίνου στη Θεσσαλονίκη, την 27η Οκτωβρίου, μέσα σε ατμόσφαιρα ξέφρενου ενθουσιασμού. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995 Πολύκλειτος Ρέγκος, Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης
  32. 32. Θεσσαλονίκη, 1912, σώμα κρητών εθελοντών ποζάρουν μαζί με τμήματα του ελληνικού τακτικού στρατού με λάφυρο μια τουρκική σημαία.
  33. 33. Στη συνέχεια και μετά από επίπονη πολιορκία καταλήφθηκαν τα Ιωάννινα (22 Φεβρουαρίου 1913) και εξασφαλίστηκε ο έλεγχος ολόκληρης της Ηπείρου. Αριστοτέλης Ρωμαϊδης και F. Zeitz, 1913, Άνω Θεριακήσι Ιωαννίνων, Μάχη Μπιζανίου, ο Διάδοχος Κωνσταντίνος παρακολουθεί βολές ελληνικού τοπομαχικού πυροβολικού εναντίον σταθερών εχθρικών οχυρώσεων.
  34. 34. Μπιζάνι, θέση Κανέτα, Φεβρουάριος 1913, ομοχειρία οπλίζει το πυροβόλο για βολή κατά των τουρκικών θέσεων.
  35. 35. Μπιζάνι, θέση Κανέτα, Φεβρουάριος 1913, συστοιχία ελληνικού πυροβολικού βάλει κατά των τουρκικών θέσεων.
  36. 36. Αριστοτέλης Ρωμαΐδης - F. Zeitz, 1913, εύζωνες στην Αετοράχη Ιωαννίνων.
  37. 37. Μπιζάνι, 20 Φεβρουαρίου 1913, τούρκοι πυροβολητές με υψωμένη λευκή σημαία, που μόλις έχουν λάβει τη διαταγή συνθηκολόγησης. Μπιζάνι, θέση Κανέτα, Φεβρουάριος 1913, ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος δίπλα σε πυροβόλο.
  38. 38. Ο Τούρκος διοικητής των Ιωαννίνων Εσάτ πάσας παραδίδει το ξίφος του στον νικητή, αρχιστράτηγο Κωνσταντίνο την 22α Φεβρουαρίου 1913 (λαϊκή λιθογραφία που βρίσκεται στο Εθνικό Τουρκικό Μουσείο).
  39. 39. Αριστείδης Ρωμαΐδης και F. Zeitz, Φεβρουάριος 1913, ο Αρχιστράτηγος και Διάδοχος Κωνσταντίνος με τον στρατηγό Μοσχόπουλο στο Χάνι του Εμίν Αγά.
  40. 40. F. Zeitz, 21 Φεβρουαρίου 1913, Γιάννενα, είσοδος τμημάτων του νικηφόρου ελληνικού στρατού στην πόλη.
  41. 41. Γιάννενα, 21 Φεβρουαρίου 1913, είσοδος τμημάτων του νικηφόρου ελληνικού στρατού στην πόλη.
  42. 42. Γιάννενα, 21 Φεβρουαρίου 1913, είσοδος τμημάτων του νικηφόρου ελληνικού στρατού στην πόλη.
  43. 43. Ιωάννινα, 1913, Έλληνες και Τούρκοι στρατιώτες στους δρόμους της απελευθερωμένης πόλης με φόντο το Μπαϊρακλή Τζαμί.
  44. 44. Παράλληλα, ο ελληνικός στόλος, με επικεφαλής τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, ανάγκασε τον τουρκικό στόλο να κλειστεί στα Στενά και έθεσε υπό τον έλεγχό του τα νησιά του Β. και Α. Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Τένεδος, Ίμβρος, Σάμος, Ικαρία). 1912, ο Ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης.
  45. 45. Αναστάσιος Γαζιάδης, αρχές 20ου αιώνα, το θωρηκτό «ΨΑΡΑ» στον Πειραιά.
  46. 46. Αναστάσιος Γαζιάδης, 1912, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα του θωρηκτού «ΑΒΕΡΩΦ» κάπου στο Αιγαίο.
  47. 47. Αναστάσιος Γαζιάδης, 1912, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα του θωρηκτού «ΑΒΕΡΩΦ» κάπου στο Αιγαίο. Αναστάσιος Γαζιάδης, 1912, ο ναύαρχος Κουντουριώτης, οι αξιωματικοί και το πλήρωμα του θωρηκτού «ΑΒΕΡΩΦ» ανοιχτά του Δεδέ Αγάτς (Αλεξανδρούπολη).
  48. 48. 1912, ο κυβερνήτης του θωρηκτού «ΑΒΕΡΩΦ» Σοφοκλής Δούσμανης κάπου στο Αιγαίο.
  49. 49. 1912, ο Υποπλοίαρχος Νικόλαος Βότσης.
  50. 50. Μυτιλήνη, 8 Νοεμβρίου 1912, Έλληνες πεζοναύτες από το θωρηκτό «ΑΒΕΡΩΦ» αποβιβάζονται και καταλαμβάνουν αναίμακτα την πόλη.
  51. 51. Οι κινήσεις των βαλκανικών κρατών
  52. 52. Με τους Τούρκους αποσύρεται από την Ευρώπη και ο ισλαμισμός. Το μισοφέγγαρο αποκαθηλώνεται και αντικαθίσταται από το σύμβολο του χριστιανισμού, το σταυρό. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995 http://users.sch.gr/ipap /Ellinikos%20Politismos /xartes/Balkan%20a%2 7%20balkanikos.htm
  53. 53. Οι μεγάλες δυνάμεις παρακολουθούν το κόψιμο της τούρτας (Τουρκία) και τη διανομή της στις μικρές βαλκανικές χώρες. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  54. 54. Ο Α΄ βαλκανικός πόλεμος τερματίστηκε και τυπικά με την υπογραφή της συνθήκης του Λονδίνου, με την οποία η Οθωμανική αυτοκρατορία υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά-βαλκανικά εδάφη της.
  55. 55. Το μέλλον των νησιών του Β. και Α. Αιγαίου, της χερσονήσου του Αγίου Όρους και το καθεστώς της Αλβανίας, θα καθορίζονταν από τις Δυνάμεις. Λίγο αργότερα (29 Ιουλίου 1913) η Αλβανία αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος. Τα Δωδεκάνησα παρέμειναν υπό ιταλική κατοχή και διοίκηση. Οι βασιλείς της Ελλάδος Γεώργιος, του Μαυροβούνιου Νικόλαος, της Σερβίας Πέτρος και της Βουλγαρίας Φερδινάνδος, το διασκεδάζουν μετά τη νίκη τους επί της Τουρκίας, το 1912. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  56. 56. Το κλίμα ευφορίας ήρθε να ταράξει η δολοφονία του βασιλιά Γεώργιου στη Θεσσαλονίκη. Θεσσαλονίκη, 1913, ο βασιλεύς Γεώργιος Α΄.
  57. 57. Υποστηρίχτηκε, δίχως, ωστόσο, να αποδειχθεί ποτέ, ότι πίσω από αυτή βρισκόταν η Γερμανία, που ήθελε την άνοδο στον θρόνο του γερμανόφιλου διαδόχου Κωνσταντίνου, ο οποίος λίγο αργότερα ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
  58. 58. Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 1913, Διοικητήριο, η σορός του βασιλέως Γεωργίου Α΄ αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη για την επίσημη ταφή στην Αθήνα.
  59. 59. Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 1913, Διοικητήριο, η σορός του βασιλέως Γεωργίου Α΄ αναχωρεί από τη Θεσσαλονίκη για την επίσημη ταφή στην Αθήνα.
  60. 60. Ο Ελληνοβουλγαρικός πόλεμος του 1913 είχε στιγμές ακόμα και προσωπικής πάλης μεταξύ των αντιπάλων. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  61. 61. Η συνθήκη του Λονδίνου άφησε πολλές εκκρεμότητες. Αυτές αφορούσαν κυρίως τη Μακεδονία, που ελεγχόταν από τον ελληνικό στρατό, αλλά τμήματά της διεκδικούνταν τόσο από τη Βουλγαρία όσο και από τη Σερβία. Σε ατμόσφαιρα καχυποψίας, η Ελλάδα και η Σερβία συμμάχησαν για να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της Βουλγαρίας. Ελλάδα και Σερβία συμφωνούν επί χάρτου στη μεταξύ τους διανομή των κερδών του πολέμου τους κατά της Τουρκίας. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  62. 62. Πράγματι, στα μέσα Ιουνίου 1913, ο βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε ταυτόχρονα εναντίον τόσο των ελληνικών θέσεων όσο και των σερβικών. Ο Β΄ βαλκανικός πόλεμος ήταν πλέον γεγονός. Μάχη σώμα με σώμα στην Τζουμαγιά, την 15η Ιουλίου 1913. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα»,Αθήνα 1995
  63. 63. Ο Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος έμεινε στην ιστορία του ελληνικού στρατού ως ο πιο φονικός, αφού σκοτώθηκαν 5.681 αξιωματικοί και οπλίτες, ενώ τραυματίστηκαν 16.442 άντρες.
  64. 64. Οι ελληνικές δυνάμεις επιτίθενται με τη λόγχη στο Νευροκόπι και καταλαμβάνουν μονάδες πυροβολικού Βουλγάρων. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα»,Αθήνα 1995
  65. 65. Μάχη της Κρέσνας, 13 Ιουλίου 1913, το ιππήλατο πυροβολικό του Ελληνικού στρατού, κατά τη διάβαση των στενών της Κρέσνας, που ήταν σημαντικό φυσικό εμπόδιο για την προέλαση στο εσωτερικό της Βουλγαρίας.
  66. 66. Στη διάρκεια του Β΄ βαλκανικού πολέμου ο ελληνικός στρατός κατέλαβε ολόκληρη την Α. Μακεδονία και τη Δ. Θράκη, φτάνοντας ως την Αλεξανδρούπολη. Μάχη σώμα με σώμα στην Τζουμαγιά, την 15η Ιουλίου 1913. «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα»,Αθήνα 1995
  67. 67. Προσοτσάνη Δράμας, 1913, Βούλγαροι στρατιώτες σε κρήνη.
  68. 68. Αριστείδης Ρωμαΐδης και F. Zeitz, 1913, ελληνοβουλγαρικός πόλεμος, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος με επιτελείς του στην είσοδο της γέφυρας του ποταμού Στρυμόνα, επιδιορθωμένη από τον ελληνικό στρατό μετά την καταστροφή της από τους Βούλγαρους.
  69. 69. Βοδενά (Έδεσα), 1913, Έλληνες στρατιώτες στην όχθη ποταμού.
  70. 70. Επιτυχίες σημείωσαν και οι Σέρβοι στη Δ. Μακεδονία. Παράλληλα, οι Ρουμάνοι εισέβαλαν στη Βουλγαρία, φτάνοντας τριάντα χιλιόμετρα από τη Σόφια, ενώ οι Τούρκοι ανακατέλαβαν την Αδριανούπολη στην Α. Θράκη. Η Ευρώπη προσπαθεί να κρατήσει μακριά από τον οίκο της τους διαπληκτιζόμενους για τα κέρδη Βαλκάνιους (Ελλάδα, Σερβία και Βουλγαρία). «Οι μεγάλοι πόλεμοι της Ελλάδος, 1912 - 1913 / 1940 - 1941», Εκδόσεις «Κ. Κουμουνδουρέα», Αθήνα 1995
  71. 71. http://users.sch.gr/ipap/Ellinikos%20Politismos/xartes/Balkan%20b% 27%20balkanikos,%20poreies.htm

×