A CANTIGA
DE AMOR
Amparo Cereixo Silva
DEFINICIÓN
 Cantiga de tema amoroso no que un
home namorado se dirixe á súa senhor.
 Xénero moi cultivado (+ de 700 cant...
ORIXES
 TRADICIÓN CLÁSICA.
 Influencia do mundo
clásico na Idade
Media
 Amor platónico
 Consecuencias do
amor
ORIXES
 TRADICIÓN
MEDIEVAL.
 Influencia do
cristianismo: culto á
Virxe (muller)
 Sociedade feudal:
vasalaxe
ORIXES
 TRADICIÓN PROVENZAL.
 A cançó provenzal
 Amor cortés: Fins d’amor >
idealización absoluta do amor
 Diferenzas ...
ORIXES
 TRADICIÓN
AUTÓCTONA.
 Cantigas populares:
maios
 Cantigas de amigo
 Influxos varios: mestizaxe
do autóctono + ...
O AMOR CORTÉS
 Baseado nas relacións de vasalaxe: servidume
amorosa
 Namorado / Voz poética: vasalo, servo. Servidor
da ...
VOZ POÉTICA
 Canto masculino: o namorado expresa a súa
coita amorosa.
 Adoita acusar a Deus ou o Amor da súa
situación e...
A senhor
 Muller ideal (vs. senhor provenzal): ser
abstracto e idealizado.
 En xeral trátase dunha muller solteira (vs.
...
Interlocutores
 A senhor
Senhor, por que eu tant'afán levei,
gran sazón ha, por Deus, que vos non vi
e pero mui longe de ...
Interlocutores
 Deus
A dona que eu am’ e tenho por senhor
Amostrade-mi-a, Deus, se vos en for prazer,
Senon dade-mi a mor...
Campos sémicos
 Loanza da dama: pode ser física ou
moral. O amor loa o seu sen (sentido
común), a súa mesura e o seu prez...
Campos sémicos
 Reserva da dama. A actitude da dama
presenta distintas realizacións:
 Segredo, prudencia e discreción
 ...
Estrutura externa
 Cantiga de refrán. Presenta un ou dous
versos ao final de cada cobra que se
repiten. (Preto de 400)
 ...
 Cantiga de refrán.
Venhovos, mia senhor, rogar,
con grand’amor que vos eu hei,
que mi valhades, ca ben sei,
se m’esta co...
Estrutura externa
 COBRAS UNISONANTES. Existe a mesma
rima en idéntica distribución en todas as
estrofas. (Ex. Cantiga de...
 COBRAS
SINGULARES.
Teñen rimas
diferentes na
mesma
distribución
para cada
estrofa.
A vossa mesura, senhor, a
aguardei,ma...
 COBRAS
DOBRAS. Repiten
as mesmas rimas
en idéntica
distribución
cada dúas
estrofas.
 A palabra perduda
é un verso que n...
 COBRAS
ALTERNAS. Mesma
combinación de
rimas nas paras e
outra nas
impares.
 O exemplo pertence a
unha cantiga de
amigo....
RECURSOS
 DOBRE:
repetición
dunha
palabra ou
grupo de
palabras
Ai eu coitado! e quand'acharei quem
me dê conselho como po...
RECURSOS
 MORDOBRE:
semellante ao
dobre mais
con variación
flexiva
(chegar /
chegou)
Con vossa coita, mia senhor
ja de to...
RECURSOS
 FINDA: versos situados
ao final da cantiga a
xeito de conclusión. Se
é unha cantiga de
refrán adoita manter a
r...
RECURSOS
 COBRAS
CAPCAUDAS.
O primeiro verso da
segunda estrofa
repite a rima do
último da primeira
[...] de sa senhor, q...
RECURSOS
 COBRAS
CAPFINIDAS.
O primeiro verso da
segunda estrofa
retoma unha
palabra ou conxunto
do último verso da
estro...
Próximos SlideShares
Carregando em…5
×

Cantiga de amor

939 visualizações

Publicada em

As cantigas de amor galegas

Publicada em: Educação
0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
939
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
4
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
7
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

Cantiga de amor

  1. 1. A CANTIGA DE AMOR Amparo Cereixo Silva
  2. 2. DEFINICIÓN  Cantiga de tema amoroso no que un home namorado se dirixe á súa senhor.  Xénero moi cultivado (+ de 700 cantigas): o Cancioneiro da Ajuda está unicamente dedicado a este tipo de cantigas.  De gran prestixio xa que era signo de refinamento e habilidade literaria.  Vencellado ao trobadorismo provenzal.
  3. 3. ORIXES  TRADICIÓN CLÁSICA.  Influencia do mundo clásico na Idade Media  Amor platónico  Consecuencias do amor
  4. 4. ORIXES  TRADICIÓN MEDIEVAL.  Influencia do cristianismo: culto á Virxe (muller)  Sociedade feudal: vasalaxe
  5. 5. ORIXES  TRADICIÓN PROVENZAL.  A cançó provenzal  Amor cortés: Fins d’amor > idealización absoluta do amor  Diferenzas coas c. de amor:  Preludio primaveral  Grande artificiosidade e formalismo.  A senhor non está idealizada e adoita estar casada.  Alegría e pracer amoroso (joi).
  6. 6. ORIXES  TRADICIÓN AUTÓCTONA.  Cantigas populares: maios  Cantigas de amigo  Influxos varios: mestizaxe do autóctono + o foráneo (C. de Santiago)
  7. 7. O AMOR CORTÉS  Baseado nas relacións de vasalaxe: servidume amorosa  Namorado / Voz poética: vasalo, servo. Servidor da dama. Garda fidelidade á dama e actúa con mesura (discreción)  A senhor: senhor feudal  Graos:  Fenhedor: non se dirixe á amada, só suspira polo seu amor.  Precador: rogalle á dama que responda o seu amor.  Entendedor: amor correspondido.  Drudo: amor correspondido fisicamente.
  8. 8. VOZ POÉTICA  Canto masculino: o namorado expresa a súa coita amorosa.  Adoita acusar a Deus ou o Amor da súa situación e das consecuencias negativas. Amor, a ti me venh'ora queixar de mia senhor, que te faz enviar cada u dormio sempre m'espertar e faz-me de gran coita sofredor. Pois m'ela non quer veer nen falar, que me queres, Amor?  A referencia á senhor é unha marca deste tipo deste tipo de cantigas. A mia senhor que por mal destes meus olhos eu vi, fui-lhe gran ben quererer...
  9. 9. A senhor  Muller ideal (vs. senhor provenzal): ser abstracto e idealizado.  En xeral trátase dunha muller solteira (vs. provenzal).  Fermosa de corpo: caracterización abstracta (fremosura, beldade, bom parecer, bem talhada...). Porén destaca a incorporeidade  Fermosura moral: muller ideal (bem falar, mesura, dulzor, bom sem, sabedor, prez...)
  10. 10. Interlocutores  A senhor Senhor, por que eu tant'afán levei, gran sazón ha, por Deus, que vos non vi e pero mui longe de vós viví, nunca aqueste verv'antig'achei: "Quan longe d'olhos, tan longe de coraçón".  Auditorio indeterminado / amigos Meus amigos, moito mi praz d’Amor que entend’ora que me quer matar...
  11. 11. Interlocutores  Deus A dona que eu am’ e tenho por senhor Amostrade-mi-a, Deus, se vos en for prazer, Senon dade-mi a morte.  Amor Amor, a ti me venh'ora queixar de mia senhor, que te faz enviar cada u dormio sempre m'espertar e faz-me de gran coita sofredor. Pois m'ela non quer veer nen falar, que me queres, Amor?
  12. 12. Campos sémicos  Loanza da dama: pode ser física ou moral. O amor loa o seu sen (sentido común), a súa mesura e o seu prez (valor).  O amor: o poeta expresa o seu amor (bem querer, amar) se ben ás veces o oculta por temor á saña da muller ou aos intrigantes.
  13. 13. Campos sémicos  Reserva da dama. A actitude da dama presenta distintas realizacións:  Segredo, prudencia e discreción  Prohibición de vela e falarlle  Rexeitamento e indiferenza  A coita de amor: fai referencia aos distintos graos de sufrimento; o amor é unha doenza terrible. A non correspondencia pode levar á loucura de amor (sandeu, ensandecer, perder o sem) e mesmo á morte (morrer)
  14. 14. Estrutura externa  Cantiga de refrán. Presenta un ou dous versos ao final de cada cobra que se repiten. (Preto de 400)  Cantiga de mestría. Non ten refrán e adoita estar formada por varias estrofas. Considerábanse máis perfectas e próximas á estética provenzal. (Unhas 300)
  15. 15.  Cantiga de refrán. Venhovos, mia senhor, rogar, con grand’amor que vos eu hei, que mi valhades, ca ben sei, se m’esta coita máis durar ja mia vida pouco será. e que me queirades valer, ai, coita do meu coraçon! ben sei eu, se Deus mi perdon, Se o parardes en lezer, ja mia vida pouco será.  Cantiga de mestría A mia senhor que me tem em poder e que eu sei mais doutra rem amar, sempr'eu farei quanto m'ela mandar a meu grado, que eu possa fazer; mais nom lhi posso fazer ũa rem: quando mi diz que lhi nom que[i]ra bem, ca o nom posso comigo poer. Ca se eu migo podesse poer, se Deus mi valha, de a nom amar, ela nom havia que mi rogar, ca eu rogad'era de o fazer; Mais nom posso querer mal a quem Nostro Senhor quis dar tam muitobem como lh'El deu, e tam bom parecer. Sa bondad'e seu bom parecer mi faz a mim mia senhor tant'amar e seu bom prez e seu mui bom falar, que nom poss'eu,per rem,i al fazer; mais ponha ela consigo ũa rem: de nunca jamais mi parecer bem, porrei mig'eu de lhi bem nom querer.
  16. 16. Estrutura externa  COBRAS UNISONANTES. Existe a mesma rima en idéntica distribución en todas as estrofas. (Ex. Cantiga de mestría de João Airas)
  17. 17.  COBRAS SINGULARES. Teñen rimas diferentes na mesma distribución para cada estrofa. A vossa mesura, senhor, a aguardei,mal dia por mi, b ca desmesura des aí b me faz ca[da] dia peior: a ca me busca convosco mal c e a mesura nom me val c e leixa-me morrer d'amor. a E, senhor, mal dia naceu d que[m] mesura muito aguardou, e como eu guardei, e sempr'achou e desmesura, que me tolheu: d ca, onde eu cuidei haver bem f por servir, nunca houve en rem, f ca desmesura me tolheu. d A vossa mesura gardei, senhor, sempre mais doutra rem e a desmesura por en me faz tal mal que me nom sei com ela já conselh'haver; e leixa-me d'amor morrer e da mesura bem nom hei.
  18. 18.  COBRAS DOBRAS. Repiten as mesmas rimas en idéntica distribución cada dúas estrofas.  A palabra perduda é un verso que non rima con ningún outro, se ben pode rimar cos versos das outras estrofas que están na súa mesma posición. A Deus grad'hoje, mia senhor, palabra perduda porque vos eu posso veer! b Ca nunca eu vira prazer b no mundo já per outra rem. c Quand'haverei eu nunca bem, c se mi o Deus i de vós nom der? b Sei-m'eu est', e sei, mia senhor palabra perduda fremosa, ca deste poder b que mi Deus faz atal haver b (que vos vejo) fará-xe-m'en c perda do corpo e do sem, c u vos eu veer nom poder. b Mais, mentr'eu vos veer poder palabra perduda e poder convosco falar, e por Deus a mim nom querer dar e de vós mais bem, já mi o eu hei f em atanto, e nom rogarei f Deus por mia morte, mia senhor. e E se me Deus vosso bem der, palabra perduda e me non'ar quiser guisar e vosco que me possa durar, e nom mi haverá mester; ca sei f ca log'a rogar haverei f Deus por mia morte, mia senhor. e
  19. 19.  COBRAS ALTERNAS. Mesma combinación de rimas nas paras e outra nas impares.  O exemplo pertence a unha cantiga de amigo. A do mui bom parece a mandou lo adufe tanger: a "Louçana, d'amores moir'eu“ B A do mui bom semelhar c mandou lo adufe sonar; c "Louçana, d'amores moir'eu“ B Mandou lo adufe tanger a e nom lhi davam lezer: a "Louçana, d'amores moir'eu“ B Mandou lo adufe sonar c [e] nom lhi davam vagar: c "Louçana, d'amores moir'eu“ B
  20. 20. RECURSOS  DOBRE: repetición dunha palabra ou grupo de palabras Ai eu coitado! e quand'acharei quem me dê conselho como possa ir a um logar u eu querria ir? E nom posso! Nem ar poss'achar quem me dê conselho como possa ir veê'la dona que por meu mal vi, mais fremosa de quantas donas vi,
  21. 21. RECURSOS  MORDOBRE: semellante ao dobre mais con variación flexiva (chegar / chegou) Con vossa coita, mia senhor ja de tod’al cuita perdí, ca todo mi avén assí, e d’esto seede sabedor: que non pod’home coita haver que non haja log’a perder des que lh’outra chega maior.
  22. 22. RECURSOS  FINDA: versos situados ao final da cantiga a xeito de conclusión. Se é unha cantiga de refrán adoita manter a rima deste, se é de mestría, acostuma usar a da última cobra.
  23. 23. RECURSOS  COBRAS CAPCAUDAS. O primeiro verso da segunda estrofa repite a rima do último da primeira [...] de sa senhor, que lhi Deus dar Pod’,e non o quer’ eu fazer, porque sempr’anten’ haver ben da dona que quero gran ben. E quen deseja mort’ haver, por coita d’amor non faz sén [...]
  24. 24. RECURSOS  COBRAS CAPFINIDAS. O primeiro verso da segunda estrofa retoma unha palabra ou conxunto do último verso da estrofa anterior.  COBRAS CAPDENALS. Dúas ou máis cobras posúen versos que comezan pola mesma palabra ou grupo de palabras.

×