1º coresma b 2015 bene pagola

221 visualizações

Publicada em

0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
221
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
3
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
1
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

1º coresma b 2015 bene pagola

  1. 1. Presentación: B. Areskurrinaga HC Euskaraz: D. Amundarain. Música: Mahler, Sinfonia 5.a Adagietto.. 22 febreiro 2015 1º Coresma Marcos 1, 12-15 José Antonio Pagola Empuxados ao deserto
  2. 2. Marcos presenta aMarcos presenta a escena de Xesús noescena de Xesús no deserto como undeserto como un resumo da súa vida.resumo da súa vida. Sinalo algunhasSinalo algunhas claves. Segundo oclaves. Segundo o evanxelista,evanxelista, ««o Espíritoo Espírito empuxa a Xesús aoempuxa a Xesús ao desertodeserto».».
  3. 3. Non é unha iniciativaNon é unha iniciativa súa. É o Espírito desúa. É o Espírito de Deus o que oDeus o que o despraza ata colocalodespraza ata colocalo no deserto: a vida deno deserto: a vida de Xesús non vai ser unXesús non vai ser un camiño de éxito fácil;camiño de éxito fácil; máis ben espéranomáis ben espérano probas, inseguridadeprobas, inseguridade e ameazas.e ameazas.
  4. 4. Pero o «Pero o «desertodeserto» é, ao mesmo tempo, o» é, ao mesmo tempo, o mellor lugar para escoitar, en silencio emellor lugar para escoitar, en silencio e soidade, a voz de Deus. O lugar ao quesoidade, a voz de Deus. O lugar ao que hai que volver en tempos de crise parahai que volver en tempos de crise para abrirlle camiños ao Señor no corazón doabrirlle camiños ao Señor no corazón do pobo. Así se pensaba na época de Xesús.pobo. Así se pensaba na época de Xesús.
  5. 5. No deserto, XesúsNo deserto, Xesús «é tentado por Satán«é tentado por Satán».». Nada se di do contido das tentacións.Nada se di do contido das tentacións. Só que proveñen de «Só que proveñen de «SatánSatán», o Adversario», o Adversario que busca a ruína do ser humanoque busca a ruína do ser humano destruíndo o plan de Deus.destruíndo o plan de Deus.
  6. 6. Xa non volverá aparecer en todo oXa non volverá aparecer en todo o evanxeo de Marcos. Xesús veoevanxeo de Marcos. Xesús veo actuando en todos aqueles que oactuando en todos aqueles que o queren desviar da súa misión,queren desviar da súa misión, incluído Pedro.incluído Pedro.
  7. 7. O breve relato termina con dúas imaxes en forte contraste: Xesús «vive entre feras», pero «os anxos sérveno».
  8. 8. As «As «ferasferas», os seres máis violentos da», os seres máis violentos da creación, evocan os perigos quecreación, evocan os perigos que ameazarán sempre a Xesús e ao seuameazarán sempre a Xesús e ao seu proxectoproxecto.. Os «Os «anxosanxos», os seres máis bos da», os seres máis bos da creación, evocan a proximidade decreación, evocan a proximidade de Deus que bendí, coida e defende aDeus que bendí, coida e defende a Xesús e a súa misión.Xesús e a súa misión.
  9. 9. O cristianismo está vivindo momentosO cristianismo está vivindo momentos difíciles. Seguindo os estudosdifíciles. Seguindo os estudos sociolóxicos, nós falamos de crise,sociolóxicos, nós falamos de crise, secularización, rexeitamento por partesecularización, rexeitamento por parte do mundo moderno…do mundo moderno…
  10. 10. Pero tal vez, desde unha lectura de fe, Temos que dicir algo máis: Non será Deus quen nos está empuxando a este «deserto»?
  11. 11. Non necesitabamos algo disto paraNon necesitabamos algo disto para liberarnos de tanta vangloria, poderliberarnos de tanta vangloria, poder mundano, vaidade e falsos éxitosmundano, vaidade e falsos éxitos acumulados inconscientemente duranteacumulados inconscientemente durante tantos séculos?tantos séculos? Nunca haberiamos elixido nós estesNunca haberiamos elixido nós estes camiños.camiños.
  12. 12. Esta experiencia de deserto, que iráEsta experiencia de deserto, que irá crecendo nos próximos anos, é un tempocrecendo nos próximos anos, é un tempo inesperado de graza e purificación queinesperado de graza e purificación que temos que agradecer a Deus.temos que agradecer a Deus.
  13. 13. El seguirá coidando o seu proxecto.El seguirá coidando o seu proxecto. Só se nos pide rexeitar con lucidez as tentaciónsSó se nos pide rexeitar con lucidez as tentacións que nos poden desviar unha vez máis da conversión aque nos poden desviar unha vez máis da conversión a Xesucristo.Xesucristo.
  14. 14. 22 febreiro 2015 1º Coresma Marcos 1, 12-15   EMPUXADOS AO DESERTO   Marcos presenta a escena de Xesús no deserto como un resumo da súa vida. Sinalo algunhas claves. Segundo o evanxelista, «o Espírito empuxa a Xesús ao deserto». Non é unha iniciativa súa. É o Espírito de Deus o que o despraza ata colocarlo no deserto: a vida de Xesús non vai ser un camiño de éxito fácil; máis ben espérano probas, inseguridade e ameazas. Pero o «deserto» é, ao mesmo tempo, o mellor lugar para escoitar, en silencio e soidade, a voz de Deus. O lugar ao que hai que volver en tempos de crise para abrirlle camiños ao Señor no corazón do pobo. Así se pensaba na época de Xesús. No deserto, Xesús «é tentado por Satán». Nada se di do contido das tentacións. Só que proveñen de «Satán», o Adversario que busca a ruína do ser humano destruíndo o plan de Deus. Xa non volverá a aparecer en todo o evanxeo de Marcos. Xesús veo actuando en todos aqueles que o queren desviar da súa misión, incluído Pedro. O breve relato termina con dúas imaxes en forte contraste: Xesús «vive entre feras», pero «os anxos sérveno». As «feras», os seres máis violentos da creación, evocan os perigos que ameazarán sempre a Xesús e ao seu proxecto. Os «anxos», os seres máis bos da creación, evocan a proximidade de Deus que bendí, coida e defende a Xesús e á súa misión. O cristianismo está vivindo momentos difíciles. Seguindo os estudos sociolóxicos, nós falamos de crise, secularización, rexeitamento por parte do mundo moderno… Pero tal vez, desde unha lectura de fe, temos de dicir algo máis: Non será Deus quen nos está empuxando a este «deserto»? Non necesitabamos algo disto para liberarnos de tanta vangloria, poder mundano, vaidade e falsos éxitos acumulados inconscientemente durante tantos séculos? Nunca haberiamos elixido nós estes camiños. Esta experiencia de deserto, que irá crecendo nos próximos anos, é un tempo inesperado de graza e purificación que temos que agradecer a Deus. El seguirá coidando o seu proxecto. Só se nos pide rexeitar con lucidez as tentacións que nos poden desviar unha vez máis da conversión a Xesucristo. José Antonio Pagola

×