Des que los lavei,
d’ouro los liei
meu amigo.
Des que las lavara,
d’ouro las liara,
meu amigo.
Enas verdes ervas
vi andala...
• Palabra clave “amigo”.
• Canta unha muller.
Cantiga de
amigo
• Canta o trobador.
• Característica: morre de amor.
Cantig...
A dona que eu am'e tenho por senhor
amostrade-mi-a, Deus, se vos en prazer for,
senom dade-mi a morte.
A que tenh'eu por l...
• Polo Camiño de Santiago, a través del se producían intercambios culturais
moi importantes, por exemplo a arte románica.
...
• En 1093, Dona Urraca, aos 12 anos, casa con Raimundo de
Borgoña membro da familia condal de Borgoña, un nobre francés
qu...
• Consérvase no Palacio da Ajuda de Lisboa (Portugal).
CANCIONEIRO DA AJUDA:
• Consérvase na Biblioteca Nacional de Lisboa...
• A forma é o resultado dunha
síntese entre a tradición
provenzal e autóctona.
• O recurso máis característico é o
paralel...
AIRAS
NUNES
(S. XIII)
BERNAL
DE
BONAVAL
(S. XIII)
MENDINHO
(S. XIII-XIV)
MARTÍN
CÓDAX (S.
XIII-XIV)
D. DENÍS
Lírica relixiosa.
Autor: Afonso X o Sabio.
Composta por 427 cantigas.
• Dous están na Biblioteca do Escorial.
• Un na Bibl...
Miragre de Santiago scripto por
Papa Calisto
Êno ãno da Encarnaçõ de Nostro Señor,
de mîll et çento et dous ãnos, hûu bisp...
Literatura medieval
Literatura medieval
Literatura medieval
Próximos SlideShares
Carregando em…5
×

Literatura medieval

308 visualizações

Publicada em

Literatura medieval para adultos

Publicada em: Educação
0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
308
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
29
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
2
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

Literatura medieval

  1. 1. Des que los lavei, d’ouro los liei meu amigo. Des que las lavara, d’ouro las liara, meu amigo. Enas verdes ervas vi andalas cervas, meu amigo E nos verdes prados vi os cervos bravos meu amigo. E con sabor d’elhas lavei mias garcetas, meu amigo. E con sabor d’ellos lavei meus cabelos, meu amigo. D’ouro los liei e vos asperei meu amigo. D’ouro las liara e vos asperava, meu amigo. Pero Meogo
  2. 2. • Palabra clave “amigo”. • Canta unha muller. Cantiga de amigo • Canta o trobador. • Característica: morre de amor. Cantiga de amor • Refírese a sucesos máis ou menos escandalosos da época. • Son unha interesante crónica social. Cantiga de escarnio e maldicir
  3. 3. A dona que eu am'e tenho por senhor amostrade-mi-a, Deus, se vos en prazer for, senom dade-mi a morte. A que tenh'eu por lume destes olhos meus e por que choram sempr', amostrade-mi-a, Deus, senom dade-mi a morte. Essa que vós fezestes melhor parecer de quantas sei, ai, Deus!, fazede-mi-a veer, senom dade-mi a morte. Ai Deus! que mi a fezestes mais ca mim amar, mostrade-mi-a, u possa com ela falar, senom dade-mi a morte.
  4. 4. • Polo Camiño de Santiago, a través del se producían intercambios culturais moi importantes, por exemplo a arte románica. • Polos casamentos entre monarquías peninsulares e princesas occitanas.
  5. 5. • En 1093, Dona Urraca, aos 12 anos, casa con Raimundo de Borgoña membro da familia condal de Borgoña, un nobre francés que chegou a León tras a Batalla de Sagrajas. Respondía ao chamamento que Alfonso VI realizou á cristiandade europea coa intención de organizar unha cruzada contra os almorávides que asolaban os seus reinos. • En 1095, a raíz do matrimonio da súa media irmá, Tareixa de León, con Enrique de Borgoña, Afonso VI divide Galicia en dous condados: • o condado de Galicia, concedido a Urraca e Raimundo, e • o condado Portucalense, que comprendía as terras entre os ríos Douro e Miño, que correspondeu como dote a Tareixa e Enrique. Co tempo daría lugar ao reino independente de Portugal. Urraca Tareixa
  6. 6. • Consérvase no Palacio da Ajuda de Lisboa (Portugal). CANCIONEIRO DA AJUDA: • Consérvase na Biblioteca Nacional de Lisboa (Portugal). CANCIONEIRO COLOCCI-BRANCUTI OU DA BIBLIOTECA NACIONAL: • Consérvase no Vaticano (Italia). CANCIONEIRO DA BIBLIOTECA VATICANA:
  7. 7. • A forma é o resultado dunha síntese entre a tradición provenzal e autóctona. • O recurso máis característico é o paralelismo e un tipo de paralelismo é o leixaprén. Como vivo coitada, madre, por meu amado, ca m'enviou mandado que se vai no ferido: e por el vivo coitada! Como vivo coitada, madre, por meu amado, ca m'enviou mandado que se vai no fossado: e por el vivo coitada! Ca m'enviou mandado que se vai no ferido, eu a Santa Cecilia de coraçón o digo: e por el vivo coitada! Ca m'enviou mandado que se vai no fossado, eu a Santa Cecilia de coraçón o falo: e por el vivo coitada! Martín de Xinzo
  8. 8. AIRAS NUNES (S. XIII) BERNAL DE BONAVAL (S. XIII) MENDINHO (S. XIII-XIV) MARTÍN CÓDAX (S. XIII-XIV) D. DENÍS
  9. 9. Lírica relixiosa. Autor: Afonso X o Sabio. Composta por 427 cantigas. • Dous están na Biblioteca do Escorial. • Un na Biblioteca Nacional de Madrid e • Outro na Biblioteca Nacional de Florencia (Italia). Chegounos en catro códices:
  10. 10. Miragre de Santiago scripto por Papa Calisto Êno ãno da Encarnaçõ de Nostro Señor, de mîll et çento et dous ãnos, hûu bispo viindo da casa santa de Iherusalem en hûa naue, seendo cabo do bordo leendo en hûu liuro, vêo hûa moy grãde onda et lançoo êno mar cõ outros que y andauã; et arredada a naue deles saseenta couedos, et eles aperigoados sobre las agoas do mar, chamarõ Santiago que lles acorrese a moy grã voz. Et Santiago foy logo y, et esteue sobre las ondas cabo deles en gisa que se lle nõ mollauã os pees. Et disolles: —Meus fillos, nõ ajades medo. Et entõ tornou ao mar et mãdou que os tornase aa naue aqueles que ende leuara; et chamou os marineiros, deteuerõ a barcha, et a onda do mar, por la ajuda de Santiago, volueos aa barcha os que ende leuara et o bispo cõ seu liuro aberto êna maão et sem dano nîhûu. Et entõ desapareçeulles o benaventurado apostolo. Et o bispo moyto onrrado que Deus et Santiago liurou por lo seu rrogo de tã grã perigoo, fui en rromaria a Galiza onde jaz o seu corpo (…).

×