Óscar Iglesias Resúa 1ºBach B 
nº11 
“O CREPÚSCULO E AS 
FORMIGAS”
1.- Os homes e a noite: 
"-Matáchesme o fillo... 
O Aloi acendeu un misto e recoñeceu detidamente ao neno 
morto. E díxoll...
2.- Dúas cartas a Lou 
"...Non quero que ningún segredo nos arrende. Se 
despois de saberes todo, de coñecéresme ben, 
aín...
3.- O Suso 
"-Manolito. Baixa. Baixa 
Eu obedecín. 
Todos os rapaces da Barbaña obedeciamos ao Suso. Il 
era solprendente....
4.- Boas noites, Eire 
"...-É estúpido decirche isto. Pro quero que te deas conta. Ise home fixo 
que eu fora eu. Fixo pos...
5.- Diario 
"...Eu estaba desperto. Como agora. Pro na rúa da Balconada 
había moito medo. Un medo antergo e lourido. Até ...
6.- Un chinche durme no teito 
"O outro día, eu, que son individuo de 
excepción, recibín a noticia de que 
tiña morto miñ...
7.- A casa azul 
"- Estas en estado non é? 
Rosa treme. Rosa cai coma un 
arboriño. E il di: 
- Non faga-las comedias. Cóm...
8.- Ramil, Ramil, vas morrer, Ramil 
“- Ramil, vas morrer, Ramil!” 
“Charles Eguiéres tamén por inercia, rolou a 
rebolos ...
9.- A cabeza fendida 
“-… e por fin, estoupa e pregúntame supetamente se é que teño mozo ou non. 
Eu dígolle que non señor...
10.- O cadro asesinado: 
“- Temos que nos separar. Ti eres un asasino. 
Isto enfureceu moito a Silvio. Berrou: 
Ai son un ...
Próximos SlideShares
Carregando em…5
×

Oscar Iglesias. O crepúsculo e as fromigas.

763 visualizações

Publicada em

tarefa de lectura

Publicada em: Educação
0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
763
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
237
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
1
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

Oscar Iglesias. O crepúsculo e as fromigas.

  1. 1. Óscar Iglesias Resúa 1ºBach B nº11 “O CREPÚSCULO E AS FORMIGAS”
  2. 2. 1.- Os homes e a noite: "-Matáchesme o fillo... O Aloi acendeu un misto e recoñeceu detidamente ao neno morto. E díxolle a Mingos: -O que che eu dicía. Non é o teu rapaz. Votou o outro a testa. Respondeu: -E qué?"
  3. 3. 2.- Dúas cartas a Lou "...Non quero que ningún segredo nos arrende. Se despois de saberes todo, de coñecéresme ben, aínda sigo sendo para ti o Ramón Fraiz de sempre e me sigues querendo, eu sentiríame completamente ditoso." "... Por outra parte non deixes de valorar a miña total sinceridade ao che contar todo. Estas son, pois, as dúas mulleres, que antes que ti, houbo na miña vida. Xa sabes un pouco millor quén son eu."
  4. 4. 3.- O Suso "-Manolito. Baixa. Baixa Eu obedecín. Todos os rapaces da Barbaña obedeciamos ao Suso. Il era solprendente..."
  5. 5. 4.- Boas noites, Eire "...-É estúpido decirche isto. Pro quero que te deas conta. Ise home fixo que eu fora eu. Fixo posíbel que eu fora a muller que te bicou abaixo, recórdaste? E despois ises vidros que ninguén lavou na vida, o lagarto arnao, ises cromos de calendario, o dibuxo de K. Marx cando era xoven. Eu estou eiquí ao traveso dos anos. Eu sinto pasar o tempo eiquí, con Calros Bao, e mido o tempo polo grosor da capa de póo que cobrr eiquí todalas cousas. Dáte conta. Dáte conta. Eu son Violeta. Fuxe de min, fuxe deiquí, que eu son Violeta e vivo eiquí co tío Calros dende sempre..."
  6. 6. 5.- Diario "...Eu estaba desperto. Como agora. Pro na rúa da Balconada había moito medo. Un medo antergo e lourido. Até a miña fiestra de insomne chegaba o medo..." "...O meu pai é un cabrón. Ao millor é il o meu medo..."
  7. 7. 6.- Un chinche durme no teito "O outro día, eu, que son individuo de excepción, recibín a noticia de que tiña morto miña nai[...] Agardei un pouco. Nada. Non sentía nada." "Dende a morte de miña nai cáseque non saio do cuarto"
  8. 8. 7.- A casa azul "- Estas en estado non é? Rosa treme. Rosa cai coma un arboriño. E il di: - Non faga-las comedias. Cómpre que vaias á Casa Azul..." "... Vivides de señoritos, queréde-lo caldo con sustancias, traballades un día por somana, mallades en nosoutras cando vos peta... E nos calamos. As mulleres a calar. E de cada vez que empreñamos, veña, á Casa Azul, espelirse..."
  9. 9. 8.- Ramil, Ramil, vas morrer, Ramil “- Ramil, vas morrer, Ramil!” “Charles Eguiéres tamén por inercia, rolou a rebolos sobre as lousas do molle e precipitous, con todo o seu peso, nas augas escurecidas[…] Ramil estaba paralizado, cos ollos no mar negro, mesto, silandeiro.”
  10. 10. 9.- A cabeza fendida “-… e por fin, estoupa e pregúntame supetamente se é que teño mozo ou non. Eu dígolle que non señor e il ri e sigue bebendo pipermín.[…] Eu non son parva e sei ben que o día que lle diga que si que teño mozo, il despídeme e xa está. E logo despois a mina nai e máis eu comemos do aire e do vento…”
  11. 11. 10.- O cadro asesinado: “- Temos que nos separar. Ti eres un asasino. Isto enfureceu moito a Silvio. Berrou: Ai son un asasino? Moi bonito. E logo ti? Non tomacges ti parte tamén? […] -Matámo-lo noso fillo…” “De acordo, mateino… Eu fun quen o matou. Pro dime, de quén foi a culpa? De quén foi a idea? -Oh Silvio, eu só dixen que… - Dixeches e fixeches. Ti fuches quen lle pintou aqueles espantosos ollos de tolo e aquelas maos enormes, bestiais.”

×