Edu Carou. O crepúsculo

891 visualizações

Publicada em

tarefa de lectura

Publicada em: Educação
0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
891
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
450
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
2
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

Edu Carou. O crepúsculo

  1. 1. Traballo artístico de «O crepúsculo e as formigas» Eduardo Carou Figueira 1º Bach A
  2. 2. 1.- Os homes e a morte. “-Eu vin ao Pitucas e tamén vin ao neno que roubóu. Era pequeño. Para aí cinco anos. E moi moreno. O Mingos lambéu o sangue negro que lle escoaba do narís. Dixo despóis: -Cago na nai que fundóu ao Pitucas…Cinco anos…E moreno. -Como o teu rapaz.”
  3. 3. 2.- Dúas cartas a Lou. “ Por outra parte non deixes de valorar a miña total sinceridade ao che contar todo. Ista son, pois, as dúas mulleres, que antes que ti, houbo na miña vida. Xa sabes un pouco mellor quén son eu”
  4. 4. 3.- O Suso. “ – Suso, Suso, Suso. Dinlle a volta moi asustado, pro sen medo. Dinlle a volta. O rapaz afogado tiña os ollos de animal de baixoterra. Tiña os ollos do Suso. Tiña a ademirada cara do Suso. O rapaz afogado era o Suso”
  5. 5. 4.- Boas noites, Eire. “ Un silencio sólido e duro ergueuse como unha muralla. Eire e Violeta ollaronse a travesó de unha muralla. Rompérona falando moi lento, moi baixo”.
  6. 6. 5.- Diario. “ Supoño que morreu da navallada. Pero eu non lle din polo gusto. Non me suicidei. Non me suicidei. Agora non teño vontade de seguir escribindo no diario, aínda que o doutor anímame moito. Xa sabía eu que non ía durar moito iste diario”
  7. 7. 6.- Un chinche durme no teito. “ Metínme na habitación e escribín isto. Vou xogar ao chinchón. Como a iauga chega ate o terceiro, é decir, até o meu balcón, pódome botar tranquilamente, que sei nadar ben. Vou xogar a partida ao café. Non sei como non se me ten ocurrido endenantes botarme á rúa polo balcón, chegado como chega a iauga até enriba de todo”.
  8. 8. 7.- A casa azúl. “ Portugués, se nós desfixerámo-lo costume, se o romperamos, si contruiramos un costume novo? -Ti toleas. Imposibel. As mulleres, ao empreñaren por primeira vez, teñen que ir á Casa Azul”.
  9. 9. 8.- Ramil, Ramil, vas morrer Ramil. “ Pero Charles Eguiers fixera fogo sen apuntar, por estaba meio cegado pola lus da linterna. Foi por iso que non lle tocou a Ramíl. E fácilmente Ramíl desarmóu a Charles. Fácilmente derrubouno dunha pancada”.
  10. 10. 9.- A cabeza fendida. “Si a Gustavo lle diran un pau non o deixarían tan apalambrado como quedóu.”Non lle temos teléfono”. E non soupo que facer”.
  11. 11. 10.- O cadro asesinado. “Non, Helena, faite á idea de que non era o noso fillo. Era algo de anormal. Un producto de excepción. Era o absurdo mesmo que apareceu antre os dous”.

×