6º domingo tob 2015 bene pagola

547 visualizações

Publicada em

0 comentários
0 gostaram
Estatísticas
Notas
  • Seja o primeiro a comentar

  • Seja a primeira pessoa a gostar disto

Sem downloads
Visualizações
Visualizações totais
547
No SlideShare
0
A partir de incorporações
0
Número de incorporações
2
Ações
Compartilhamentos
0
Downloads
2
Comentários
0
Gostaram
0
Incorporações 0
Nenhuma incorporação

Nenhuma nota no slide

6º domingo tob 2015 bene pagola

  1. 1. 15 febreiro 201515 febreiro 2015 6º Tempo Ordinario6º Tempo Ordinario   Marcos 1, 40-45Marcos 1, 40-45    José Antonio PagolaJosé Antonio Pagola Música:Haendel LargoMúsica:Haendel Largo Present:B.Areskurrinaga HC;Present:B.Areskurrinaga HC; Euskaraz: D.AmundarainEuskaraz: D.Amundarain Deus acolle os “impuros”
  2. 2. De forma inesperada, un leproso «achégase a Xesús». Segundo a lei, non pode entrar en contacto con ninguén. É un «impuro» e ha de vivir illado.
  3. 3. Tampouco pode entrar no templo. Como vai acoller Deus na súa presenza un ser tan repugnante? O seu destino é vivir excluído. Así o establece a lei.
  4. 4. A pesar de todo, este leproso, desesperado, atrévese a desafiar todas as normas. Sabe que está obrando mal. Por iso ponse de xeonllos. Non se arrisca a falar con Xesús de fronte.
  5. 5. Desde o chan, faille esta súplica: «Se queres, podes limparme». Sabe que Xesús o pode curar, pero quererá limpalo?, atreverase a sacalo da exclusión á que está sometido en nome de Deus?
  6. 6. Sorprende a emoción que lle produce a Xesús a proximidade do leproso. Non se horroriza nin se bota atrás. Ante a situación daquel pobre home, «conmóvese ata as entrañas». A tenrura desbórdao. Como non vai querer limpalo el, que só vive movido pola compaixón de Deus cara a seus fillos e fillas máis indefensos e desprezados?
  7. 7. Sen dubidalo, «Sen dubidalo, «estende a manestende a man» cara a aquel home e» cara a aquel home e ««tocatoca» a súa pel desprezada polos puros. Sabe que» a súa pel desprezada polos puros. Sabe que está prohibido pola lei e que, con este xesto, estáestá prohibido pola lei e que, con este xesto, está reafirmando a transgresión iniciada polo leproso.reafirmando a transgresión iniciada polo leproso. Só o move a compaixón:Só o move a compaixón: ««Quero: queda limpoQuero: queda limpo».».
  8. 8. Isto é o que quere o Deus encarnado en Xesús: limpar o mundo de exclusións que van contra a súa compaixón de Pai. Non é Deus quen exclúe, senón as nosas leis e institucións. Non é Deus quen marxina, senón nós. En adiante, todos han de ter claro que a ninguén se ha de excluír no nome de Xesús.
  9. 9. Seguilo a el significa non horrorizarnosSeguilo a el significa non horrorizarnos ante ningún impuro nin impura.ante ningún impuro nin impura. Non retirar a ningún «excluído» a nosa acollida.Non retirar a ningún «excluído» a nosa acollida. Para Xesús, o primeiro é a persoaPara Xesús, o primeiro é a persoa que sofre e non a norma.
  10. 10. Poñer sempre por diante a norma é a mellorPoñer sempre por diante a norma é a mellor maneira de ir perdendo a sensibilidade demaneira de ir perdendo a sensibilidade de Xesús ante os desprezados e rexeitados. AXesús ante os desprezados e rexeitados. A mellor maneira de vivir sen compaixónmellor maneira de vivir sen compaixón.
  11. 11. En poucos lugares é máis recoñecible o Espírito de XesúsEn poucos lugares é máis recoñecible o Espírito de Xesús que nesas persoas que ofrecen apoio e amizade gratuíta aque nesas persoas que ofrecen apoio e amizade gratuíta a prostitutas indefensas, que acompañan a sidóticosprostitutas indefensas, que acompañan a sidóticos esquecidos por todos, que defenden a homosexuais que nonesquecidos por todos, que defenden a homosexuais que non poden vivir dignamente a súa condición…poden vivir dignamente a súa condición… Eles lémbrannos que no corazón de Deus caben todos.Eles lémbrannos que no corazón de Deus caben todos. 
  12. 12. 15 febreiro 2015 6º Tempo Ordinario  Marcos 1, 40 - 45  DEUS ACOLLE OS «IMPUROS»   De forma inesperada, un leproso «achégase a Xesús». Segundo a lei, non pode entrar en contacto con ninguén. É un «impuro» e ha de vivir illado. Tampouco pode entrar no templo. Como vai acoller Deus na súa presenza un ser tan repugnante? O seu destino é vivir excluído. Así o establece a lei. A pesar de todo, este leproso, desesperado, atrévese a desafiar todas as normas. Sabe que está obrando mal. Por iso ponse de xeonllos. Non se arrisca a falar con Xesús de fronte. Desde o chan, faille esta súplica: «Se queres, podes limparme». Sabe que Xesús o pode curar, pero, quererá limparlo?, atreverase a sacalo da exclusión á que está sometido no nome de Deus? Sorprende a emoción que lle produce a Xesús a proximidade do leproso. Non se horroriza nin se bota atrás. Ante a situación daquel pobre home, «conmóvese ata as entrañas». A tenrura desbórdao. Como non vai querer limparlo el, que só vive movido pola compaixón de Deus cara a seus fillos e fillas máis indefensos e desprezados? Sen dubidalo, «extende a man» cara a aquel home e «toca» a súa pel desprezada polos puros. Sabe que está prohibido pola lei e que, con este xesto, está reafirmando a transgresión iniciada polo leproso. Só o move a compaixón: «Quero: queda limpo». Esto é o que quere o Deus encarnado en Xesús: limpar o mundo de exclusións que van contra a súa compaixón de Pai. Non é Deus quen exclúe, senón as nosas leis e institucións. Non é Deus quen marxina, senón nós. En adiante, todos han de ter claro que a ninguén se ha de excluír no nome de Xesús. Seguilo a el significa non horrorizarnos ante ningún impuro nin impura. Non retirar a ningún «excluído» a nosa acollida. Para Xesús, o primeiro é a persoa que sofre e non a norma. Poñer sempre por diante a norma é a mellor maneira de ir perdendo a sensibilidade de Xesús ante os desprezados e rexeitados. A mellor maneira de vivir sen compaixón. En poucos lugares é máis recoñecible o Espírito de Xesús que nesas persoas que ofrecen apoio e amizade gratuíta a prostitutas indefensas, que acompañan a sidóticos esquecidos por todos, que defenden a homosexuais que non poden vivir dignamente a súa condición… Eles lémbrannos que no corazón de Deus caben todos. José Antonio Pagola

×